เท่าที่ฟังจากท่านอาจารย์ ขออนุญาต ลปรร. ครับ
- ปกติดูละครบ้าง แต่ขอไม่วิจารณ์นะครับ
- จุดขายของเรื่อง คือ การสร้างปมเพื่อให้คนติดตามชม
- ปมคือข้อคิดที่ให้คนไปคิดตาม แต่ถ้าเป็นเอา"ปมเขื่อง" มาฉายแล้วก็ต้อง "รับฟังเสียงจากคนอื่นบ้าง"
- ก่อนที่จะรับฟังก็ต้องทำความเข้าใจก่อนด้วยความเป็นกลางคือมีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ถ้าเรามุ่งดี มุ่งเจริญต่อกันคือรับฟังเขาและเขาก็รับฟังเรา
- แต่เพราะเสียงเปล่งมาจากอารมณ์ที่หลากหลาย มีทั้งชอบและชัง เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
- บางทีก็เป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่คนดูอาจไม่ถูกใจ บางทีก็เป็นสิ่งที่ถูกใจ แต่อาจไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง
- แต่ก็เห็นบางรายการ เอาทั้งถูกต้องและถูกใจก็มีนะครับ ละครบางเรื่องก็ให้ข้อคิดกับชีวิตได้ดีเหมือนกัน