ความเดิมมันอยู่ที่รูปแบบเอกภพของทอเลมี (Ptolemy) นั้นได้กำหนดสอดคล้องกับรูปแบบที่อริสโตเติล ได้ทำไว้แต่เดิม คือให้โลกเป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง เนื่องจากไม่ได้เห็นการเคลื่อนที่ของโลก แต่ด้วยข้อคิดในการอธิบายการเคลื่อนที่แบบถอยกลับของดาวเคราะห์ (retrograde motion) ของโอเปอร์นิคัส ที่นำเสนอให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางนั้นเป็นเรื่องน่าสนใจ แต่ก็ ยังติดตรงที่โลกมีดวงจันทร์เป็นบริวาร ซึ่งในขณะนั้นยังเชื่อว่าวัตถุที่จะมีวัตถุอื่นโคจรรอบได้นั้น ต้อง "อยู่กับที่"

ต่อเมื่อกสลิเลโอได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ "สังเกตุ" และ "วิเคราะห์" ตำแหน่งของจุดเล็กๆ สี่จุดที่อยู่รอบดาวพฤหัสบดีแล้วนั้น เขาก็สามารถสรุปได้ว่า จุดเล็กๆทั้งสี่นั้น เป็นดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี ...

การค้นพบ (รู้) นี้ทำให้เกิดความสั่นสะเทือนในวงการวิทยาศาสตร์และศาสนาในสมัยนั้น ซึ่ง ยึดมั่น(ถือมั่น)ว่าวัตถุที่เป็นวัตถุหลักนั้น ต้องไม่เคลื่อนที่ การค้นพบครั้งนี้ของกาลิเลโอ ได้จุดประกายความเปลี่ยนแปลงแนวคิดทางดาราศาสตร์ที่สำคัญมาก และทำให้เคปเลอร์ สามารถทำการวิเคราะห์ข้อมูลตำแหน่งดาวอังคารและสร้างกฎการโคจรได้สำเร็จอีกทางหนึ่งด้วย

การสังเกตุ อย่างไตร่ตรอง และพิเคราะห์ด้วยความรู้ที่ไม่เอนเอียง....ย่อมนำมาซึ่งโจทย์ปัญหา...ที่ช่วยสร้างปัญญา