- สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
- อ่านแล้วคิดถึงเพลง "ลมรำเพย" ของน้าหมูค่ะ
- ชีวิตคนก็คล้ายนกที่สัญจรร่อนเร่บินหาอาหารนะคะ
นกบางตัวอาจสมบูรณ์พูนสุุขและลืมรัง
นกบางตัวก็บินไปอย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างและเดียวดาย
ทิ้งพ่อนกและแม่นกที่รอคอยการกลับมา - ชีวิตชาวอีสานจำนวนไม่น้อยที่ต้องไปใช้แรงงานในเมืองหลวง
ลึก ๆ ต่างโหยหาอยากคืนถิ่น แต่เพราะความแห้งแล้งกันดาร - ทางที่ดีที่สุดควรทำอย่างไร ? ให้เขาเหล่านั้นสามารถประกอบอาชีพ
อยู่ในภูมิลำเนาของตนเองได้อย่างมีความสุข หรือเพราะสังคมแปรเปลี่ยน
วิถีชีวิตจึงเปลี่ยนไป ใครจะช่วยพวกเขาได้ ??