จึงทำให้ฉันรู้สึก "ทุกข์" เพราะมองเห็นทุกอย่างเป็นปัญหา
ตัวเอกของเรื่องมี 2 ตัวคือ น้ำส่าง กับ จิตครูคิม ที่คิดว่าตัวเองเป็นทุกข์จากการขาดแคลนน้ำ
ถ้าถามว่า น้ำส่าง เขาเดือดร้อนไหมที่เขามีน้ำให้ผู้คนไม่พอใช้........คำตอบที่ได้ ไม่เดือดร้อน เขามีตามมีตามเกิด แต่ใจคน ทุกข์ร้อนกับน้ำที่ไม่มีใช้
อย่างนี้ เราต้องจัดการกับจิตเราคือ ........งดใช้น้ำ จากอาบเช้าเย็น เป็นอาบเย็นเดียว (ครูน้อง เคยทำบ่อย เพราะแม่มีลูกหลายคน ไม่มีเงินซื้อน้ำ) ถ้ายังไม่พอ เปลี่ยนมาเป็นอาบวัน เว้นวัน
ครูน้อง ไม่เคยทุกข์ใจกับน้ำไม่พอใช้เลยค่ะ .......อิือิ
ดีใจค่ะที่ทำให้คนระดับ คุณครูคิม นำไปต่อยอดได้ค่ะ