• ขอบพระคุณพี่ครูคิม  มากค่ะ รู้สึกว่าอะไรที่เคยแบกไว้บนบ่าก็ปล่อยวางหายหนักเป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ
• ใครว่ากำลังใจจากกัลยาณมิตรไม่สำคัญ...แม้หลายท่านเราไม่เคยพบเจอกัน แต่ก็รุ้สึกผูกพันทางใจเสมอ จะว่าไปแล้วตอนนี้ ศิลาไม่ได้รู้สึกสุข ทุกข์ใดๆ กับสิ่งที่เพิ่งผ่านพ้นไป แต่การได้เขียนเรื่องเล่าประสบการณ์ตรงออกมาแลกเปลี่ยน ทำให้เรียนรู้ว่ากัลยาณมิตรในโลก G2K ใบนี้มีเมตตาจิต และมีความกรุณาซึ่งกันและกันสูงมากค่ะ รู้สึกเห็นอกเห็นใจเมื่อพบว่ามีกัลยาณมิตรที่เรารู้จักคุ้นเคยเป็นทุกข์
• สิ่งนี้ทีได้เรียนรู้และพบเห็น เป็นความงามอย่างมีคุณค่า หาที่ใดเสมอเหมือนไม่ได้เลยค่ะ

ด้วยความจริงใจและศรัทธาในความดีงามของทุกท่าน โดยเฉพาะพี่ครูคิมที่มักส่งแรงใจให้กับพี่ๆน้องๆ เพื่อน ๆทุกคนในโลกใบนี้อยู่เสมอ เสมือนเป็นแม่น้ำมหาสมุทรบรรจุน้ำใจไม่มีวันเหือดแห้งค่ะ