ผมขอต่อนะครับ

          ประการที่สอง ได้แก่ความมีเหตุผล (Reasonableness) ข้อความนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการทำงานของคนทำงานที่เป็นผู้ประกอบวิชาชีพและเจ้าหน้าที่อื่นๆ ที่ต้องทำงานภายใต้ความมีเหตุ มีผลที่มาจากเหตุปัจจัยต่างๆ รวมถึงผลที่จะเกิดขึ้นตามมา หรือหากเราจะมองในเชิงระบบการพัฒนาคุณ กล่าวคือการดำเนินการใดๆจะต้องมีเป้าหมายในระดับต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นระดับการใช้ทรัพยากร การดำเนินงาน และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นล้วนมีเป้าหมายที่เชื่อมโยงและสัมพันธ์กันทั้งสิ้นที่เป็นไปตามความเหมาะสมของแต่ละองค์กร (บริบท) ซึ่งทั้งหมดให้อยู่ในระดับพอเพียงกับสิ่งที่ได้กล่าวมาแล้ว โดยอาศัยหลักวิชาการที่เราได้เล่าเรียนมาในแต่ละวิชาชีพ   หรือ       หลักการทฤษฎี แนวคิดต่างๆ ทำงานภายให้บริบทอย่างรอบครอบ คิดให้รอบด้านใช้องค์ความรู้ที่มีอยู่ และให้ใช้ความรู้ความเป็นตรรกะ ความมีเหตุผลความเป็นที่ยอมรับ ที่สำคัญต้องมีฐานความรู้เป็นหลัก (Body of Knowledge)  เช่นความรู้ทางการแพทย์ ความรู้ในการรักษาโรค ความทางเภสัชวิทยา การติดเชื้อ เป็นต้น หรือทางการบริหาร เช่นการบริหารทรัพยากรต่างๆ (บุคคล งบประมาณ ครุภัณฑ์ต่างๆ การบริหารระบบ)การบริหารสิ่งแวดล้อม และความปลอดภัย  เป็นต้น เป็นนำความรู้ที่มีอยู่นำมาใช้เกิดประโยชน์ต่อตนเองหน่วยงาน และส่วนรวมที่เราเรียกว่าใช้ความรู้ในระดับปัญญาที่เป็นการบูรณาการเอาความเป็นจริงตามบริบทของโรงพยาบาลที่เป็นปรากฏการณ์ผ่านความคิดเห็นที่มีฐานมาจากองค์ความรู้  

          หากมองในปัจจุบันความรู้ส่วนใหญ่ที่เราใช้ในการทำงานกันในปัจจุบันเราจะใช้กันแค่ระดับสารสนเทศเท่านั้น ซึ่งต่อไปนี้อยากจะชวนให้นำเอาองค์ความรู้ที่เรามีอยู่ มาใช้อธิบายปรากฏการณ์ที่เห็น (Concern phenomena) ที่เป็นสารสนเทศเราก็จะเห็นความงามในความรู้ที่เราสามารถนำเอาองค์ความรู้ (knowledge based)มาอธิบายที่มาของสิ่งที่ปรากฏให้เราเห็นจากสารสนเทศ ซึ่งเป็นการให้ความเห็น หรือเราเรียกว่า ความคิดเห็น (Opinion)ที่เป็นการอธิบายความเรื่องราวดังกล่าวให้เห็นความงามที่เกิดขึ้นในพื้นที่โรงพยาบาลแห่งนี้ ที่มีฐานมาจากองค์ความรู้ ซึ่งจะทำให้เกิดความสมบูรณ์ลดความผิดพลาดเพราะว่าผ่านการทบทวนอ้างอิงตามหลักวิชาการ จึงเชิญชวนให้นำเอาความมีเหตุผลมาใช้ให้มากขึ้น