ประเด็น เรื่องอาหารปลอดภัยกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ผมอาจจะไม่ได้ฟัง รายละเอียดอาจจะไม่รู้ ถือว่า ขอแลกเปลี่ยนความรู้ก็แล้วกัน คงไม่ถือสากันนะครับ
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ก็มีองค์ประกอบ คือ พอประมาณ มีเหตุมีผล และมีภูมิคุ้มกัน บนเงื่อนไขของความรู้ และคุณธรรม การขับเคลื่อนสำคัญ คือ
"เศรษฐกิจพอเพียงเกิดได้ ถ้ามีเจตจำนงค์ทางการเมืองที่แท้จริงในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับชาติถึง ระดับท้องถิ่น ตั้งแต่รัฐบาลจนถึงอบต. ตั้งแต่พรรคการเมืองใหญ่น้อยไปจนถึงองค์กรประชาชนต่าง ๆ ซึ่งทำการเมือง"ภาคประชาชน" โดยผู้ที่เกี่ยวกับการเมือง นโยบายการพัฒนา การตัดสินใจในระดับต่าง ๆ จะต้องทำให้เศรษฐกิจพอเพียงเป็นวาระแห่งชาติ เป็น "หัวใจ" ของยุทธศาสตร์การพัฒนาแห่งชาติ และไม่ทำให้คนเข้าใจว่า เศรษฐกิจพอเพียงเป็น เรื่องชาวบ้าน เรื่องของคนจน คนชนบทเท่านั้น แต่เป็นการพัฒนาในทุกระดับ และทุกภาคส่วน เหมือนลมหายใจเข้าออกที่ทำให้คนมีชีวิตอยู่ได้.............." จากบทความส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจพอเพียงเกิดได้ถ้าใจปรารถนา ของ รศ.ดร. เสรี พงศ์พิศ
สำหรับเรื่องอาหารปลอดภัย อย่างไร?เรียกว่าปลอดภัย เอาอะไรมาเป็นมาตราฐานในการวัด เริ่มจากอาหารหลัก 5 หมู่ หรือการควบคุม อาหารแบบคำนวณแครอลี่ หรือการทานมังสวิรัติ หรือการทานเจ หรือการทานอาหารสุกด้วยความร้อนมากกว่าหรือ80 องศา (ระวังไข้หวัดนก)อะไรต่ออะไรอีกมาก
เมื่อรวบความทั้งสองเข้าด้วยกัน เป็นการประยุกต์เรื่อง อาหารปลอดภัยด้วยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ต้องเป็นอาหารที่ยิ่งกว่าที่กล่าวมาแล้ว คือต้องเป็นอาหารธรรมชาติ ไร้สารพิษ ในทุกขั้นตอน ใช้เทคโนโลยีตามธรรมชาติ มีราคาพอเหมาะ เป็นประโยชน์สำหรับร่างกายตามบริบทของภูมิภาคนั้น สามารถจัดการได้ด้วยผู้บริโภค (ปลูกเองได้ ไร้มลพิษในทุกขั้นตอน) แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดต้องมีความรู้ที่ถูกต้อง และไม่เอารัดเอาเปรียบกัน(คุณธรรม) ระดับที่ทำได้เป็นระดับของตนเองและครอบครัว เมื่อต้องทำกันทั้งชุมชน ทั้งอำเภอ ทั้งจังหวัด ทั้งประเทศ แค่เรื่องอาหารปลอดภัยอย่างเดียว ชาติไทย จะอยู่รอด พอเพียง และยั่งยืน ตลอดไป