สวัสดีครับคุณครูแป๋ม

ภาพบรรยากาศต่างๆในวันนั้นผมอยากจะขอบรรยายเป็นกลอนแบบครูภัทราวรรณ พิทักษ์พรสุข เช่นกันครับผม

“ดอกคูณเปลี่ยนสถานไม่จางกลิ่น

เทาฟ้าเปลี่ยนถิ่นไม่จางสี

รูปสามง่ามเปลี่ยนแดนดินไม่สิ้นดี

สุรธรรมฯเปลี่ยนเดือนปีไม่สิ้นงาม

สัญลักษณ์ส.ธ.พ.ก่อเกิดสาม

หนึ่งงดงามหกเหลี่ยมเปี่ยมศักดิ์ศรี

สองดวงตราอาทิตย์แผ่ธานี

สามรูปตรีสง่าศักดิ์ประจักษ์นาม

ผองศิษย์ล้วนศึกษาวิชากว้าง

สู่หนทางอนาคตประสพศรี

ศิษย์ใฝ่รู้ครูใฝ่สอนให้ได้ดี

ล่วงเลยปีรุ่นยี่สิบเอ็ดสำเร็จมา

จะจดจำผืนดินกลิ่นฟากฟ้า

ทุกหย่อมหญ้าเขต ธานิณทร์ ทุกถิ่นที่

กำแพงฟ้าประตูเทาเราภักดี

ผ่านเดือนปีเรียนดีมีวินัย"

บทสอง สีโรงเรียน

จะดูสีเรานี้มีความหมาย ขอขยายบรรยายถ้อยร้อยสนอง

เพื่อเพื่อนใหม่ได้พันผูกถูกทำนอง คิดร้อยกรองให้ปรากฏจึงจดจาร

อันสีเทาพราวเพริศประเสริฐสุด เปรียบประดุจมันสมองส่องไพศาล

คิดแก้ไขใช้เหตุผลบนเหตุการณ์ พ้นสังสารวัฏวงศ์หลงอบาย

ในส่วนสีฟ้านั้นหนาสง่าเลิศ ช่างบรรเจิดคือสายเลือดเราทั้งหลาย

คู่สามง่ามอันประเสริฐเแสนเพริศพราย เป็นเครื่องหมายสุดสง่ากล้าประจัญ

รวมเป็นสีเทาฟ้าสง่ายิ่ง พิสุทธิ์สิ่งแจ่มภพจบสวรรค์

จงรักษาค่าของสีดุจชีวัน ผองเรานั้น สธพ.ก่อดีเทอญ

บทสาม 26 ปีสุรธรรมพิทักษ์

๒๖ ปีสุรธรรมฯเลิศล้ำค่า ถิ่นวิชานามกระเดื่องเรื่องศึกษา

ศิษย์ใฝ่รู้ครูใฝ่สอนแต่ก่อนมา ลูกเทาฟ้าล้วนเรียนดีมีวินัย

พระราชินีพระราชทานนามสูงค่า เป็นบุญญาเย็นศิระน่าเลื่อมใส

องค์พระพุทธรรมพิทักษ์เป็นหลักชัย ดุจร่มไทรคุ้มกมลดลบันดาล

ถิ่นแห่งนี้ก่อนกาลเป็นป่ากว้าง ผู้ร่วมสร้างสมค่าน่ากล่าวขาน

พระคุณท่านจะตราตรึงถึงชั่วกาล เหล่าลูกหลานต่างน้อมนบเคารพคุณ

จวบจนวันเวลานั้นมาล่วง ศิษย์ทั้งปวงศึกษาไม่เปล่าศูนย์

คืนสู่เหย้าดำรงไว้ให้ไพบูลย์ เพื่อเพิ่มพูนประสาทประสิทธิ์สถิตนาน

ระลึกถึงโรงเรียน และคุณครูพ่อคุณครูแม่ทุกคนครับ