ก่อนนี้น้องประมาทกับชีวิตเหลือเกินค่ะพี่ แอบลำเอียงเข้าข้างตนเองว่าจะยังไม่เจอกับเหตุการณ์เช่นนี้ก่อนล่ะ ท่านต้องอยู่กับน้องอีกน่ะค่ะ แต่...ในที่สุดน้องก็ต้องเจอมันเข้าอย่างจังกับตัวเอง โดยไม่เคยคิดเตรียมพร้อมและเตรียมใจมาก่อนล่วงหน้า
กว่าที่ใจเราจะทำใจตนเองให้เข้มแข็งกับเหตุการณ์เช่นนี้...มันทรมานกับช่วงเวลานั้นเหลือเกินค่ะพี่....น้องคิดว่าน้องผ่านมันมาได้แล้ว....น้องเลยคิดว่าอาจจะมีใครอีกหลายคนที่ประมาทเช่นน้อง....บันทึกนี้อาจช่วยเราในการเตรียมพร้อมกับภาวะการณ์นั้นที่ทุกคนต้องเจอ
"พี่ผ่านมาแล้ว 2 ครั้งในชีวิต
ไม่มีทุกข์ใดจะใหญ่หลวงเท่านี้
แต่เราก็ต้องยืนหยัดต่อไป ทุกคนต้องพบเจอ"
ขอบคุณมากค่ะพี่สาว......ท่านอยู่ในใจเราเสมอค่ะพี่
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ.....ที่ยังคงเป็นกำลังใจที่เข้มแข็งให้น้องเสมอมา....ขอบคุณจริงๆ
