โอ้โห เป็นกรณีศึกษาที่ดีมากเลยครับ

การขอด้วยการยอมรับผิด ผมก็เพิ่งเจอกลับตัวเองมา เมื่อวันอาทิตย์นี่เองครับ

เหตุการณ์นี้เกิดที่กรุงเทพครับ เป็นทางด่วนขาขึ้นจากแถวหลักสี่ จะไปลงบางปะอินครับ

ผมขับรถตาม รถของเพื่อนมา ตอนนั้นเห็นรถของเพื่อนขับออกไปจากด่านเก็บค่าผ่านทางพอดี

ผมก็เลยนึกว่าเขาไปเก็บค่าผ่านทางตรงจุดนั้น เพราะทางด่านก็ไม่ได้ปิดแผงกั้นรถแต่อย่างใด

คราวนี้ ผมเหยียบ(คันเร่ง)เต็มที่เลยครับ พอเลยด่านเก็บค่าผ่านทางไป มีเสียงคนตะโกนพร้อมเปิดกับสัญญาญไซเรนดังมากเลยครับ ตกใจหนะสิครับคราวนี้ ผมหน้าหล่า(ซีด)เลยครับ

พออยู่บนทางด่วนแล้ว ก็ไปหยุดรถพักนึง แล้วก็ไปต่อ คราวนี้ไปเจอจราจรท่านนึง นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนที่พักจราจรบนทางด่วนพอดี ผมก็เลยจอดรถแล้วเดินไปหาจราจรท่านนั้นครับ

ผมบอกจราจรว่า "พี่ครับ เมื่อกี๊ผมขับฝ่าด่าน แล้วไม่ได้จ่ายเงินครับ ผมนึกว่าเขาปล่อยให้ผ่านเลยครับ"

พี่จราจรก็ใจดีมากครับ แกบอกว่าให้ผมเอาเงินค่าด่านมา 40 บาท เดี๋ยวแกจะลงไปจ่ายตังค์ให้ โอ้โหใจดีมากๆเลยครับ

คุยไปคุยมาคนอีสานเหมือนกันครับ อิอิ^^

นี่แหละครับ ถ้าทำผิด แล้วยอมรับผิด คุณก็จะได้รับความเมตตาครับ