สิ่งที่อ.อุทัยเสนอ เป็นการริเริ่มที่ทดลองอธิบายการทำเกษตรประณีต ผ่านกิจกรรมเห็ด ซึ่งน่าติดตามว่าจะ
- ประณีตจากเชื้อรา
- ประณีตเรื่องอุณหภูมิในโรงเรือน
- ประณีตในการใช้น้ำ
- ประณีตในการลงทุน ลงแรง
- ประณีตในการทดลองนวัตกรรมใหม่ๆ
- ประณีตในความคิด ความรู้
- ประณีต ฯลฯ
ผมเอาไปขยายต่อ เป็น...
- กิจกรรมฝึกอบรมเกษตรกร
- เป็นกิจกรรมเลือก กลุ่มงานเศรษฐกิจพอเพียง
- เป็นการขยับความรู้ จาก เห็ดธรรมชาติตามฤดูกาล มาเป็น เห็ดทุกฤดูกาล
- เป็นข้อมูล การจัดการ บริหารน้ำในปริมาณที่จำกัด ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
- เป็นการเชื่อมโยงปัจจัยการผลิตในพื้นที่ (เศษไม้มาสับเป็นขี้เลื่อยเพาะเห็ด ถุงเห็ดที่เก็บดอกหมดแล้ว นำไปเป็นปุ๋ยปลูกผัก เศษผักที่เหลือ-คัดทิ้ง-นำไปเลี้ยงสัตว์)
- อธิบายในแง่ เอาวิชาการมาใส่ในวิชาชีพ ทำให้ชาวบ้านมีอาชีพเสริม รายได้เสริม
- ชาวบ้านได้ความรู้ใหม่ (เพาะเห็ดได้หลายชนิด เช่น เห็ดหูหนู เห็ดนางฟ้า เห็ดตีนแรด เห็ดขอนขาว เห็ดละโหงก เห็ดฟาง เห็ดผึ้งเหลือง เห็ดลม เห็ดหลินจือ )
- ชาวบ้านได้เรียนเรื่องการจำหน่าย การตลาด
- ชาวบ้านได้เรียนวิธีประกอบอาหารจากเห็ด
- เป็นร่องรอยว่าจะเอาเทคโนโลยีที่เหมาะสมเข้าสู่ชุมชน ควรจะออกแบบให้สอดคล้องกับศักยภาพของชุมชนอย่างไร
- สนับสนุนกระบวนการจัดการความรู้ ขยายความเชิงประจักษ์ การจัดการความรู้ควรมาจากการปฏิบัติ
- เป็นความรู้สดๆ ที่สัมผัสได้ ชิมได้ อร่อย ด้วย
- เป็นจุดเริ่มต้นตอบคำถาม "จะแก้ไขความยากจน" ในภาคปฏิบัติ ได้ในอีกกรณีหนึ่ง
- เป็นเครื่องมือ สอนวิธีเรียน
- รู้อะไร
- เข้าใจอย่างไร
- อธิบายว่าอย่างไร
- อะไรคือผลลัพธ์ของความรู้
- รู้แค่ไหน อยู่กับความรู้อะไร?