อ่า .....

เคล็ดไม่ลับคือ "จะเข้าชุมชน ก็ต้องเป็นคนของชุมชนให้ได้ครับ"

ครู ศรช.ที่อยู่ในพื้นที่บ้านเกิดตัวเองจะได้เปรียบ กว่าครูที่มาจากต่างพื้นที่

แต่ก็พยายามนะครับ หาบ้านในพื้นที่ กศน.ตำบลเลย (หรือนอนใน กศน.ตำบลก็ดีครับ)

อีกอย่าง "ทำงานให้ได้ 24 ชั่วโมง" อันนี้เป็นไปไม่ได้ครับแต่ถ้าทำได้ก็ดีครับ

เพราะเหตุผลอะไรที่คิดแบบนี้

1.กลางวันออกพื้นที่เข้าหาชุมชน กลางคืนวางแผนว่าจะทำอะไรต่อ โดยต้องไม่ลืมว่า

"แผนทั้งเทอมที่วางไว้ท่านปฎิบัติได้ตรงตามนั้นหรือไม่" นั่นแหละครับที่มาของงาน 24 ชั่วโมง

(คนโสดจะได้เปรียบคนมีครอบครัว)

2.ช่วงนี้เป็นช่วงเปลี่ยนแปลง งานที่ กศน.อำเภอ บางครั้งก็โดนเรียกให้เข้ามาทำงาน(กศน.อำเภอ)หรือเคลียงานที่

กศน.อำเภอ ทำให้การทำงานหนึ่งวันที่จะต้องลงพื้นที่หายไปครับ จึงชดเชยด้วยการหลัง 5 โมงเย็นต้องเข้าพื้นที่

3.ชาวบ้านประชุมหมู่บ้าน มักจะไม่ค่อยใช้เวลาราชการ ส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเย็นๆ 5โมงเย็นไปแล้ว แทบทั้งนั้น

การที่จะทำให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมของ กศน.ตำบล

1.อย่าแสดงออกว่าร่วมกิจกรรมกับเราแล้วจะได้"ค่าตอบแทน"

แสดงให้เค้าเห็นเลยว่า "การร่วมกิจกรรมกับเราเป็นการเรียนรู้"

เพราะเมื่อเค้ารับรู้กับเราแบบนี้นานๆ เขาจะเข้าใจว่าเราไปให้คามรู้ไม่ใช่ไปจ้างเขามาเรียนรู้

ซึ่งต้องใช้เวลามาก 1-2 เทอมเลยทีเดียว

2.อย่ารับปาก สร้างวิมานฉิมพลีในอากาศ ให้ชุมชนถ้ายังไม่ได้มีการจัดเตรียมงาน

หรือวางแผนการจัดกิจกรรมมาเป็นอย่างดีแล้ว

3.พูดให้น้อย ฟังให้เยอะ

4.หาผู้นำตามธรรมชาติของคนในชุมชนนั้นๆให้เจอ คนกลุ่มนี้เป็นคนทำงานเพื่อชุมชนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

(แต่เราอยากจะให้ค่าตอบแทนคนพวกนี้จริงๆ) ปรึกษากับเขา และยกเรื่องที่จะทำกับชุมชนมาคุยกับเขา เราจะได้

แนวรบที่มีคุณภาพครับ

5.ครู ศรช.ควรเปลี่ยนทรรศนคติในการเข้าชุมชนด้วย

"เอาหัวโขน(ครู)ออกซะบ้าง แล้วไปเป็นชาวบ้านแบบเขา(คนในชุมชน) ให้ได้"

อย่าเอาหัวโขนครูไปสั่งงาน แต่จงเอาความเป็นกันเองไปสร้างกิจกรรม

เป็นพี่น้องให้เขาเคารพ แล้วสิ่งที่ท่านจะพบคือ "คุณค่าของครูในสังคมที่พวกเขาจะยอมรับเราเอง"

ผมฝากช่วยคิดเรื่องนึงนะครับ

เรื่อง"เงิน"

ท่านคิดอย่างไรกับเงินที่จะต้องมีใน กศน.ตำบล

เพราะเรื่องนี้ผมกำลังปวดขะหมองเลยครับ

ครูหนุ่ย ศรช.