อัสซาลามูอาลัยกุมค่ะอาจารย์

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนน่ะค่ะว่าดิฉันไม่เคยเรียนผ่านระบบปอเนาะหรือโรงเรียนเอกชนสอนศาสนามาเลย เพียงแต่ช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่จะได้บรรจุเป็นข้าราชการในมหาวิทยาลัยนั้น ดิฉันมีโอกาสได้เข้าไปเป็นครูในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามอยู่ 2 แห่ง เป็นเวลาประมาณ 7 ปี โดยสอนวิชาวิทยาศาสตร์เพราะดิฉันจบทางวิทยาศาสตร์มาค่ะ ความคิดความอ่านอาจจะต่างจากคนที่ผ่านการเรียนทางด้านศาสนาโดยตรงค่ะ ดิฉันมีโอกาสศึกษาอิสลามเป็นจริงเป็นจังสักนิดก็ตั้งแต่เริ่มปิดเอารัตในช่วงที่เป็นนักศึกษา และได้เริ่มศึกษาในเรื่องของจิตใจมาเรื่อยๆ และยอมรับว่า "จิตต้องดูแล" และ "ต้องคอยเยียวยาอยู่เสมอๆ " เมื่อครั้งหนึ่งที่มีโอกาสเห็นหนังสือชื่อ "ฮากีกัต อิงซาน" (จริงๆ จะเขียนเป็นภาษารูมีแต่เกรงว่าจะสะกดผิดค่ะ) ก็ขอแสดงความเห็นตามที่อาจารย์ได้กล่าวไว้ที่ว่า "แม้ มอย. ไม่หรู่หร่า ไม่มีชื่อเสียงโดงดัง ไม่มีหลายสิ่งหลายอย่างที่มหาวิทยาลัยดังๆมี แต่ มอย. มีสิ่งที่ไม่มีที่อื่น คือ บรรยากาศที่จะฟื้นฟู ปรับปรุ่งในจิตเรามั่นคงในอิสลามมากยิ่งขึ้น" นี้คือจุดท้าทายสำหรับบุคคลากรใน มอย. ทุกคนค่ะ