สวัสดีครับ คุณสันติ แก่นภักดี
- ขออนุญาตถอดบทเรียน
- ชอบรอยยิ้ม ทำให้คิดถึงเพื่อนเก่า..
- ชีวิตวัยเรียนเมื่อ 29 ปีที่ผ่านมา เดินเท้าเปล่าไปโรงเรียนระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร สองข้างทางจะมีพุทธา(หมากทัน)ให้เก็บกินระหว่างทาง หลังเลิกเรียนไปขโมยมะม่วง(บักม่วง) ที่เจ้าของปลูกไว้ตามที่นา...บักม่วงจ้ำเจียแจ่ว(พริกเกลือ)...อุ๊ย..เว้ามานำลายไหล...แซ่บหลาย..
- จบ ป.6 ช่วยพ่อแม่ทำนา ซึมไปเป็นปี
- ออกจากบ้านเข้ากรุงเทพไปหางานทำ..แต่ไม่เคยลืมอดีตที่ผ่านมา
- ขอเพิ่มเติม..
- เงินเดือนออกส่งเงินกลับบ้านให้พ่อแม่เพื่อใช้จ่ายภายในครอบครัว หรือส่งค่าเล่าเรียนให้น้องๆ เรียนหนังสือในระดับที่สูงขึ้น หรือปรับปรุง สร้างบ้านเรือนให้พ่อแม่
- ซื้อปุ๋ยเคมีสำหรับทำนาในปีถัดไป ฯลฯ
- เป็นความประทับใจที่ไม่เคยลืมจริงจริง..
- ขอบคุณที่กรุณาแวะมาทักทาย
- คึดฮอดคือเก่าครับ