มาทักทายและมาพร้อมกับความคิดถึงค่ะ

ช่วงนี้ห่างหายไปไม่ค่อยได้มาทักทาย

เนื่องจากมีหน้าที่ที่ต้องทำมากมายขณะนี้เสร็จสิ้นทุกอย่างแล้ว

มีเวลามากขึ้น เลยรีบมาหาพี่ครูใจดี

โอ้โอมาเจอบันทึกนี้โดนใจน้องหนุ่ยค่ะเพราะน้องหนุ่ยก็เป็นคนที่ชอบการเรียนรู้ พร้อมเสมอกับการรับสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ เป็นคนไม่เก่งอะไรเป็นคนธรรมดา

แต่เป็นคนชอบอ่านหนังสือมากๆ เรียนรู้จากบุคคลรอบข้าง

บางครั้งก็เรียนรู้ไปกับเด็กๆนักเรียนฮ่าๆๆ

บางครั้งไม่รู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีอยากสร้างเวบไซท์ขนาดไปซื้อหนังสือคอมพิวเตอร์เล่มหนาๆมาอ่าน ทำโปรแกรมDream Waverไม่ได้ยังซื้อหนังสือมาอ่านเลย ท้าทายความหมั่นเพียรแต่ก็ได้ผลกำไรมามากมายค่ะ

ชอบบันทึกนี้จังเลย การเดินทางของคนเรามีทั้งราบรื่นและมีทั้งอุปสรรค

แต่บทพิสูจน์คือการเรียนรู้ตลอดชีวิต อย่ารอปาฏิหาริย์ อย่ารอบุญหล่นทับ เราสร้างความสำเร็จและความสุขได้ถ้าเราเรียนรู้ด้วยจิตใจ เพียงพอ พอเพียงกับความเป็นตัวตนของเรา  ขอบคุณข้อคิดดีๆมากมายที่นำมาฝากค่ะ

เพลงการเดินทางที่แสนพิเศษนี้เป็นเพลงโปรดของน้องหนุ่ยค่ะ

ไม่ท้อถอยเพราะมีพราครูใจดีเป็นกำลังใจให้รักมากมายค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

น้องหนุ่ยขา  สมกับที่เราไม่ได้เจอกันนานเลย  น้องหน่อยมีเรื่องเล่า เรื่องคุยเยอะ พี่อ่านเสียเพลิน  และชอบมากๆ  เพราะตัวเอง ก็เป็นคนที่ชอบเขียนอะไรยาวๆ  จนบางคนอาจรำคาญ  ฮา...

พี่เองก็พึ่งเข้าบล็อกวันนี้เองค่ะ... อาจบันทึกเรื่องราว เยอะมากๆ  แต่ทำไม่ได้  และกว่าจะบันทึกเสร็จแต่ละเรื่อง ก็ใช้เวลานาน มากๆ  ไม่เสร็จซักที  นึกรำคาญตัวเองแล้วล่ะ...

พี่อยู่ในช่วงทำหลักสูตรค่ะ.... รับนักเรียน ม1. ม.4 และ ปวช. เสร็จเรียบร้อยแล้ว  จะมีการมอบตัว วันที่ 2 , 4 เมย. นี้ค่ะ

วันที่ 25 มีค. จะมีพิธีปัจฉิมนิเทศ ม.3 ม.6 และ ปวช. ค่ะ

คิดถึงน้องหนุ่ยนะคะ... แม่ไม้ค่อยได้เจอ และคิดถึงเสมอ