 |
ขอบพระคุณคุณดอกไม้ทะเลมากๆ นะครับ
- เห็นคำตอบของคุณแล้วทำให้ผมทึ่งครับ
- ผมไม่น่าจะตอบช้าไปเป็นสิบวันเลยครับ
- แต่ให้รับรู้ไว้ว่าผมดีใจมากครับ สำหรับสิ่งที่คุณเขียนมานี้ ผมว่าคุณเข้าใจคณิตศาสตร์ดีทีเดียวเลยหล่ะครับ เพียงแต่คลื่นจูนในตอนนั้นเกิดขัดข้องนะครับ
- ผมเองท้าทายมากครับ กับการไม่เข้าใจของเด็ก ครับ แต่หากเด็กตั้งใจแล้วไม่ชอบคณิตแต่อยากเรียนรู้เนี่ย ผมคิดว่าไม่ยากครับ ที่จะสอนให้เข้าใจ
- แต่กรณีที่พอนึกถึงเลขแล้วไม่เอาแล้ว มันน่าเบื่อ อันนี้คงต้องสร้างแรงจูงใจ โดยที่ให้เด็กไม่คิดว่านั่นคือเลข นั่นคือคณิตศาสตร์ ให้เค้าผูกพันกับตัวเลขเหล่านั้น เพราะเค้าต้องใช้ เมื่อเกิดแรงจูงใจแล้วเกิดความรู้สึกดีๆ แล้วผมว่าคราวนี้หล่ะครับ เราจะค่อยๆ เพิ่มซึมลึกให้เค้าชอบขึ้นมาได้ครับ
- ผมมีคนชอบตั้งคำถามให้ผมบ่อยครับตอนเด็กๆ เช่นตัวเลขสองหลัก เอามาบวกลบกัน ผมสามารถตอบได้ภายในไม่เกิน 3-5 วินาที (ตอนนั้นน่าจะอยู่ ป สองหรือ ป สามครับ) ตอนนั้นปู่ผมคนหนึ่งมาที่บ้านบ่อย พ่อแม่ก็ไปทำงาน ผมก็จะชอบรอคำถามของปู่ ให้ผมตอบครับ ตอบแบบไม่ต้องเขียนลงกระดาษเลยนะครับ แบบว่านั่งทางในเอา
- ปู่เลยไปแอบชมลับๆ ให้แม่ฟังครับ ว่าเด็กคนนี้หัวดี ส่งให้เรียนมากๆ แม่เพิ่งมาเล่าผมตอนโตแล้วครับ แต่ตอนนี้ผมหัวสมองเปลี่ยนไปครับ เมื่อมีเครื่องคิดเลข คอมพิวเตอร์เข้ามา ไม่ได้ฝึกฝนพวกนี้เท่าไหร่ ความชำนาญก็หดหายครับ ไปถนัดด้านอื่นแทนครับ
- ขอบคุณมากๆ นะครับ หากมีอะไรให้ช่วย ด้วยความยินดีนะครับ ผมรู้สึกประทับใจคุณพ่อคุณเหมือนกันนะครับ ผมอยากรู้จักคนสอนคณิตศาสตร์เก่งๆ หลายๆ คนนะครับ ผมว่าหากมีศูนย์รวบรวมเทคนิคการสอนคณิตศาสตร์ในเมืองไทย ก็คงดีครับ อาจจะทำให้เด็กไทยชอบคณิตศาสตร์มากขึ้นครับ
- หากเด็กไทยเรารู้คณิตศาสตร์ดีมากๆ เนี่ยเมืองไทยเราสู้ต่างชาติได้สบายๆ เลยครับ
- เด็กเราได้รางวัลโอลิมปิกบ่อยๆ ครับ แต่นั่นแค่ไม่กี่คนครับ ผมมองถึงค่าเฉลี่ยทั่วทั้งประเทศนะครับ เพราะส่วนเบี่ยงเบนบ้านเราสูงมากครับ ในขณะที่มีเด็กเก่งได้เหรียญทองโอลิมปิกแต่ในทางกลับกันอีกเยอะมากๆ มีปัญหาพื้นฐานคณิตศาสตร์ ก็ไม่น่าจะดีนัก