สวัสดีค่ะท่านผอ. และชาวโลกทั้งหลาย

ขอต้อนรับกลับปทุมด้วยความดีใจ...พวกท่านไม่อยู่...เหงามากเลย...จึงรู้สัจธรรมข้อที่ 1 ว่า...ทำไมโรงเรียนจึงต้องมีผู้บริหาร...

ข้อที่ 2 ความสุขมักอยู่กับเราไม่นาน...ข้อที่ 3 อยากสบายต้องเป็นใหญ่ให้ได้...

ผอ.กลับมาถึงโรงเรียน...เรียกประชุมแจกของฝากจากมาเลย์...

ของฝากนี่สำคัญ...ทำให้รู้ว่า...เราอยู่ไม่ไกลจากใจผอ...ฮิฮิ

มีใครไม่ได้ของฝากบ้าง...ยกมือขึ้น...55555

ท่านได้ไอเดียจากการไปครั้งนี้ว่า...ภาษาอังกฤษเป็นสิ่งจำเป็นที่เด็กไทยควรรู้อย่างลึกซึ้ง...ไม่ใช่แบบงูๆปลาๆ...

เพราะท่านหลง...พูดกับเขาก็ไม่รู้เรื่อง...จะถามทางน่ะ...โชคดีพระคุ้มครอง..ให้เจอไกด์..เลยได้กลับโรงแรม...

ไม่งั้นโรงเรียนคงว่างผอ....อีกตำแหน่งแน่..คริคริ..

ท่านสรุปให้พวกเราฟังว่า...คน...เป็นนักคิดที่เยี่ยมยอด...ทำสิ่งที่ไม่น่าจะทำได้ให้เป็นไปได้...

อย่างที่ท่านผอ.เขตเล่าถึงมหาเธย์....นั่นแหละ...

ตอนนี้...ปทุมเขต 1...ก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครทำได้...ในสมัยท่านกำจัดนี่แหละ...ขอคารวะด้วยใจจริง...

เห็นท่านบอกว่า...นายกชาญ...จะพาพวกครูไปศึกษาดูงานตอนปิดเทอม...จริงหรือเปล่า....

นี่ก็จะปิดเทอมแล้วไม่เห็นมีเรื่องแจ้งเข้ามาเลย...แต่การไปเที่ยวคนเยอะ ๆ คงไม่ค่อยได้อะไร

น่าจะจัดไปเป็นทริปละ 2 อำเภอ...ครูมีมากกว่าผู้บริหาร...แค่พวกท่านไป...ก็เหนื่อยจะแย่แล้ว...แล้วถ้าครูทั้งจังหวัด...อุ...แม่เจ้า