ความคิดเห็นของพี่ปริมปรางที่ว่า

เข้ามาทักทายค่ะ...พยายามทำความเข้าใจ..พยายามหาความหมายในบันทึกว่า (ครูสอนศิษย์ หรือ การสอนปฎิบัติธรรมในวัด)

ทำให้หนูคิดถึงคำพูดของครูที่ท่านเอ่ยกับหนูระหว่างที่เราเดินไปร้านอาหารด้วยทันว่า

การภาวนาไม่จำเป็นต้องอยู่ในวัดเสมอไป สามารถปฏิบัติได้ในชีวิตประจำวันเรานี่แหละ การไปบวชหรือการไปอยู่วัดถ้าเราเป็นผู้ไม่มีปัญญามันจะหลง พอหลงแล้วก็ภาวนายาก เจริญสติอยู่ในชีวิตประจำวันนี่แหละดี เพราะสิ่งที่มากระทบมันเยอะ เราจะเห็นได้เร็ว ถ้าภาวนาดี ๆ ก็ไปเร็วเหมือนกัน

ซึ่งวิถีชีวิตในทุกวันนี้ ครูท่านเมตตาฝึกฝนอบรมมาค่ะ ท่านลองให้หนูนำมาปรับใช้ให้เหมาะสม แล้วให้หมั่นตรวจสอบตนเองเรื่อย ๆ ว่าได้เรียนรู้อะไรบ้าง ใจเป็นยังไง อารมณ์ ความคิด ความรู้สึก เป็นอย่างไร ให้ถอดบทเรียนกับตนเอง ถามตนเองไปเรื่อย ๆ เพราะคำถามเดิม แต่เราตอบ ณ ห้วงเวลาที่แตกต่างกัน ก็อาจจะได้คำตอบที่ไม่เหมือนกันก็ได้ แล้วจะเป็นการน้อมนำให้ใจอ่อนโยน มองอะไรในมุมที่ลึกซึ้งมากขึ้นค่ะ

กราบขอบพระคุณค่ะ คุณปริมปราง