ไม่ต้องไปยึดติดกับการกำหนดไม่ว่าจะพุทโธหรือกำหนดการเดินการนั่งทำจิตให้ไม่มีอะไรมากระทบอารมณ์ให้ได้ จากที่ตัวเราเคยมีอารมณ์มากระดับนี้เราก็จะเบากว่าที่เคยเป็นแต่ทุกอย่างอยู่กับบารมีที่เคยทำมาแต่ชาติก่อนด้วยนี้คือทางฝึกดับขันต์ 5 เพียงแต่อย่าท้อในการทำแล้วก็อย่าทุกข์กับการที่ทำไม่ได้เพราะทุกอย่างไม่จีรัง สุขที่มีก็คือทุกข์ สมบัติที่ได้มาก็คือทุกข์ ให้พิจารณาแล้วฝึกละให้ไม่มีความอยาก ผมไม่รู้ว่าทำจิตว่างจะต้องไปอยู่ระดับไหนแต่ผมใช้ทุกเวลาที่มีอยู่ละทุกอย่างที่เข้ามา ที่เป็นและที่เห็นและที่อยาก ผมใช้ศัพท์ในทางธรรมไม่เป็นแต่ผมรุ้หลักในการดับ