ขอบคุณค่ะ น้องRinda

ใจมนุษย์เปลี่ยนแปลงทุกลมหายใจเข้าออก

พี่คิดว่าเราล้างใจได้ทุกลมหายใจเข้าออกเช่นกันค่ะ

ห้องอาหารทำให้เราได้เรียนรู้จิตใจผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ได้รู้ และประเมินตนเอง หากเรามีสติทุกครั้งที่ทำกิจกรรมต่างๆ

พี่เองประทับใจพระอาจารย์มาก ท่านมองเรื่องนามธรรมให้เป็นรูปธรรมได้ง่ายจังเลย

ในขณะที่พี่เป็นผู้ปฏิบัติ และได้ชื่อว่าเป็นคนสอนคน กลับมองข้ามเรื่องเหล่านี้ไปได้ไง

เรามุ่งที่จะถ่ายทอดความรู้ และจัดลำดับความสำคัญของการแสวงหาความรู้

ให้อยู่อันดับหนึ่งของนักเรียน แล้วเราก็มุ่งการแข่งเก่ง แข่งเลิศทางวิชาการ

โดยลืมไปเลยว่าสิ่งสำคัญที่จะติดตัวมนุษย์ไปจนตายนั้นคือนิสัยต่างหาก

และเรามองว่านิสัยที่ดีนั้น ผู้ให้กำเหนิดเด็กน้อยต้องรับผิดชอบ

อันที่จริงพี่คิดว่าครูนั่นแหละ ครูต้องสานต่อเจตนานี้

ในช่วงเวลา 6-7 ชั่วโมงที่เด็กน้อยมาโรงเรียน

มันคอช่วงนาทีทอง ที่จะจัดกิจกรรมหลอมให้มีนิสัยที่ดี

มีหิริ โอตตัปปะ มีความอดทน ขยัน เอื้อเฟื้อ.....

กลับมาพี่จึงเริ่มงานจิตอาสาที่สะเปะ สะปะของพี่ใหม่

พี่จะไม่รับสมัครเฉพาะผู้มีจิตใตใฝ่ แต่จะเสนอกิจกรรม 5 ห้อง

ให้กับนักเรียนทุกคนถ้าพี่มีโอกาส

ขอบคุณค่ะ ที่มาแลกเปลี่ยนทำให้เกิดมุมคิด