อาจจะมีวันหนึ่งซึ่งฟากฟ้า
พราวพร่างด้วยดาราสว่างไสว
อาจมีหนทางหนึ่งซึ่งแสนไกล
ที่เราหลงหลุดไปใต้แสงดาว
อาจจะมีวันหนึ่งซึ่งว้าเหว่
คนร่อนเร่เคว้งคว้างอยู่กลางหาว
อาจจะมีวันหนึ่งซึ่งปวดร้าว
แต่ยังก้าวไปข้างหน้าเหมือนท้าทาย
บนหนทางที่เงียบและเฉียบเย็น
และทุกสิ่งหลีกเร้นโดยความหมาย
บนหนทางแห่งความเหงาและเปล่าดาย
ขอแค่กำลังใจให้แก่กัน
เมื่อราตรีโอบล้อมอ้อมอกฟ้า
ก็หวังว่าวันนี้ยังมีฝัน
หากพรุ่งนี้ยังมีแสงแห่งตะวัน
เราจะก้าวไปด้วยกัน...ฉันสัญญา

แวะมาให้กำลังใจค่ะ...สู้ต่อไปนะคะ  เวลาจะช่วยให้เราเข้มแข็งขึ้นค่ะ