สวัสดีค่ะ

แวะมาอีกครั้ง

เพราะนึกได้ว่าลืมอนุโมทนากับมุทิตาจิตของคุณพ่อน้องซอมพอค่ะ

การใช้ประโยชน์จากปิติ กับการหลงใหลในปิติไม่เหมือนกัน

การใช้ประโยชน์คือเมื่อเกิดปิติ จนองค์ธรรมนำไปสู่สมาธิ ใช้จิตที่เป็นสมาธินั้นพิจารณาธรรมเพื่อปล่อยวางธรรมต่างๆ แม้กระทั่งปิติเอง เพื่อจิตที่ค่อยๆสงบขึ้น

แต่การหลงใหลในปิติ คือเมื่อปิติแล้วยึดว่าอาการปิตินั้นเป็นที่น่าพอใจ สิ่งที่ทำให้เกิดปิติเป็นสิ่งที่ดี ถ้าสิ่งที่ทำให้น่าพอใจเป็นอกุศล ก็ยึดมั่นในอกุศลธรรมต่อไป

แต่ถ้าสิ่งที่ทำให้เกิดปิติเป็นสิ่งที่ดี เป็นกุศล ก็นำไปสู่การยึดมั่นในความดีต่อไป

ซึ่งไม่ว่าจะยึดทางใด สุดท้ายก็นำไปสุ่ความทุกข์ทั้งนั้นนะคะ

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ค่ะ