จากนิยายอมตะเรื่อง ทุ่งดอกหญ้า ของคุณประภัสสร ไงค่ะน้องชาดา
ธรรมชาติให้อะไรเราเยอะแล้ว ถึงเวลาต้องใส่ใจธรรมชาติบ้างแล้วใช่ไหมคะ
เอ สงสัยคนละรุ่นกันหลาว บังเอิญว่าเห็นป๋าเอามาอ่านเลยนะคะ
ก็เลยอ่านถึงบทนี้พอดี พี่มาอ่านอีกรอบก็ได้ตอบโจทย์ไปอีกแบบ:)
ร้อนๆ จังเลย อยากไปนั่งกินลมชมวิวแถวริมน้ำปิง จัง คิดถึงนะคะ