สวัสดีค่ะคุณวิว
เข้ามาอ่านแล้ว ต้องขอบคุณที่เอาเรื่องนี้มาลงไว้นะคะ เป็นภาวะที่เครียดและอึดอัดสำหรับผู้ป่วยเองและครอบครัวหรือผู้ดูแลค่ะ เพราะสิ่งที่เกิดความผิดปกติอยู่ภายใน ซึ่งมองไม่เห็น ที่สำคัญก็คือ เมื่อมองจากภายนอกแล้วผู้ป่วยจะเป็นเหมือนคนแข็งแรงดี แต่ทำไมพฤติกรรมที่แสดงออก ทำให้คนรอบข้างไม่เข้าใจและรับไม่ได้ จริงๆแล้วผู้ที่เป็นไม่อยากเป็นอย่างนี้นะคะ แต่เนื่องจากการทำงานของสมองผิดปกติไป ทำให้การรับรู้และการควบคุมพฤติกรรมเลยเปลี่ยนแปลงไปด้วย
ก่อนอื่นต้องขอชื่นชมผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมนะคะ ต้องใช้ความเข้าใจและอดทนอย่างมากเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยยังคงมีคุณภาพชีวิตที่ดีค่ะ ลักษณะและท่าทีของผู้ดูแลจะส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมที่แสดงออกด้วยนะคะ อาจจะต้องเรียนรู้และพยายามรู้ใจท่านสักหน่อย ถ้าเป็นในระยะแรกๆ การทำหน้าที่ต่างๆ ก็ยังเป็นปกติอยู่ แต่เมื่อเป็นไปนานๆ จนเข้าระยะหลัง จะดูแลตนเองไม่ค่อยได้ ต้องให้ผู้ดูแลช่วย
ถ้าในกรณีของคุณแม่คุณวิว ถ้าท่านยังทำหน้าที่หรือมีกิจกรรมต่างๆได้ พยายามส่งเสริมให้ทำกิจกรรมไว้นะคะ การจ่ายตลาดก็เป็นทางหนึ่งที่ช่วยให้ท่านคงความสามารถในการทำหน้าที่ได้ค่ะ แต่ถ้าเป็นมากขึ้น การทำกิจกรรมที่ซับซ้อนมากๆ หรืออยู่ในที่่ชุมชน คับคั่งอาจจะทำให้รู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นค่ะ
ในกรณีของคุณแม่คุณวิว อาจจะต้องลองสังเกตว่าท่านชอบทำอะไรเป็นพิเศษเพื่อฝึกสมอง จริงๆ แล้วในเรื่องของการฝึกสมองสามารถทำได้หลายวิธีค่ะ แต่ต้องพยายามหาที่คุณแม่ชอบเป็นพิเศษน่ะคะ แล้วถ้ามีโอกาสคุยกับอาจารย์ที่ชำนาญเรื่อง Cognitive training แล้วจะมาเล่าต่ออีกทีนะคะ ทราบข่าวมาว่าที่โรงพยาบาลพระมงกุฎมีกิจกรรมด้านนี้อยู่นะคะ ต้องขอโทษด้วยที่ไม่มีรายละเอียด เพราะเพิี่งทราบโดยบังเอิญน่ะค่ะ
ขอโทษนะคะที่ตอบยาวไปหน่อย ถ้ามีข้อมูลอื่นๆ เพิ่มเติมจะมาบอกเล่ากันอีกทีค่ะ
ศิริกุล