ความเห็น: คุณค่าใบไม้ที่ร่วงหล่น

สวัสดีครับ อ.แสวง
ผมกลับแน่นอนครับ หากสาวเยอรมันมัดผม สงสัยมัดผมยากครับ เพราะต้องมัดด้วยหัวใจ และนิสัยแบบสาวไทยครับ (ว่าแต่ว่าใครจะมัดเนี่ยครับ)
ผมยินดีเป็นแนวร่วมเรื่องเกษตรอินทรีย์ เพราะว่าเป็นดีกับแนวนี้มานานแล้วครับ ตั้งแต่เริ่มเรียนเกษตร ม.ต้นแล้วครับ แต่ชีวิตมีแต่เรียน เรียนๆ และเรียน เข้าไปครึ่งชีวิตครับ แต่ยังดีที่สุดท้ายแล้วก็วกเข้าเรื่องเกษตรจนได้ครับ แต่ต้องศึกษาอีกตรึมครับ โดยเฉพาะปฏิบัติจริง
กลับไปบ้านต้นปีที่แล้ว แบบว่าแม่บอกว่า ต้นสะตอที่บ้านหนึ่งต้นสองโคน มันตาย เพราะเด็กปีนขึ้นไปบนต้น (ต้นสะตอเค้าว่าหากคนบางคนขึ้นไปเก็บบนต้นเนี่ย บางคนขึ้นไม่เป็นไร บางคนขึ้นนี่มันไม่เป็นฝักอีกเลย บางคนขึ้นแล้วก็ตายเลย อันนี้แปลกดี) แต่โชคดีที่ในที่สุดมันก็ไม่ตาย ตอนนั้นพ่อกะว่าจะโค่นทิ้ง ผมหน่ะเสียดายเพราะทำมาด้วยมือ
ที่ว่าหนึ่งต้นสองโคนคือ ต้นแรกเป็นต้นธุง (คล้ายสะตอแต่เปลือกแข็งเม็ดแข็ง ไม่รู้ กทม.เรียกว่าต้นอะไร) แล้วอีกต้นเป็นต้นสะตอจริง บังเอิญตอนนั้นเลือดเกษตรเต็มตัว เลยไม่อยากจะตัดต้นธุงทิ้ง ก็เลยทาบลำต้น จนติดกันแล้วตัดต้นธุงเหนือรอยทาบกิ่งทิ้ง เลยสบายเลย ตอนนี้เลยได้สองโคนยอดเดียว
หากมีแสงไฟพอผมว่าทำกลางคืนก็ดีครับ หากมีดวงจันทร์ส่องแสงด้วยก็สุดยอดครับ
ไว้มีโอกาสค่อยไปเยี่ยมบ้างครับ เผื่อได้แนวทางแนวคิดไปปรับปรุงที่บ้านผมบ้าง ตอนนี้ผมได้แค่เป็นฝ่ายสนับสนุนที่บ้าน ก็จะมีพ่อแม่และน้อง ช่วยกันทำกันอยู่ครับ กำลังจะเปลี่ยนแนวคิดไม่ให้ปลูกยางอยู่ครับ เห็นคนเค้าปลูกกันเยอะแล้ว แต่ปีนี้แล้งกันจริงๆครับ น้ำไปตกแต่แถวอินโดอย่างเดียวเลย
ขอบคุณครับผมครับ
สำหรับเรื่องถุงพลาสติก ผมว่าลองหันมาลองรณรงค์เรื่องถุงผ้าดูครับ ไปซื้อของก็ใช้ถุงผ้าแทน หรือย่ามนะครับ ผมกลับบ้านไปเมือง ผมก็จะเอาถุงผ้าไปแจกที่บ้าน จริงทำในไทยดีกว่าแต่อันนี้แบบว่าให้เห็นว่านี่เมืองนอกเค้าต้องใช้ถุงผ้ากันแล้ว ใครจะใช้พลาสติกก็ต้องซื้อครับ หากเมืองไทยทำแบบนี้ด้วยถุงพลาสติกจะหายไปเองในชนบท ส่วนในเมืองอันนี้ไม่ทราบครับ เพราะในเมืองล้ำไปไกลเกินจะกู้กลับแล้ว