สวัสดีค่ะอาจารย์

หนูมีเรื่องเรียนถาม เรื่องเกี่ยวกับหนูพุก ถามว่า....

หนูพุกควรจะดีใจ หรือเสียใจดี กับเรื่องๆ นี้

มีอาจารย์ท่านหนึ่ง

ให้เขียนเรียงความ อาจเป็นการเขียนอธิบาย ให้ความหมาย ความสำคัญ ฯลฯ โดยให้หัวข้อมาหนึ่งหัวข้อ

ซึ่งหัวข้อดังกล่าวบังเอิญเป็นหัวข้อที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

ไม่ขอบอกหัวข้อจริง ๆนะค่ะ ขอบอกแต่แนวแล้วกัน

หนูพุกไม่รู้ว่าจะเขียนอย่างไร

หนูพุกจึงใช้วิธีการเขียนแบบการเขียนสอบนักธรรม

ซึ่งหฯพุกคิดว่า

น่าจะทำให้หนูพุกได้คะแนนพอสมควร และคงไม่มีใครเขียนในลักษณะนี้

หนูพุกจึงเริ่มเขียนเรียงความ จากหัวข้อที่กำหนดให้

หนูพุกใช้ความรู้ที่เรียนมา ( ลืมบอกไปว่าหนูพุกเคนสอบนักธรรม จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเขียนได้)

เขียนเรียงความจนจบ และส่งงานชิ้นนั้นไปพร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ

เมื่ออาจารย์ที่สั่งงานได้นำไปอ่านแล้ว หนึ่งอาทิตย์ต่อมาในเวลาเรียน

ท่านก็ได้กล่าวถึงงานที่นักศึกษาส่งไป

จากนั้นท่านก็กล่าวว่า มีงานชิ้นหนึ่ง

" ลักษณะการเขียนเหมือนกับไปให้หลวงพี่ที่วัดเขียนให้ "

หนูพุกได้ยินและคิดในใจว่า " หนูพุกเขียนเอง คิดเอง ทำไมอาจารย์ท่านถึงกล่าวเช่นนั้น หนูพุกสงสัย

หนูพุกอยากถามว่า งานของหนูพุกที่ส่งไปมันไม่ได้เรื่อง หรือสำนวนมันดีเกินกว่าที่หนูพุกจะเขียนได้ หรืออเป็นย่างไรกันแน่ แต่สุดท้ายหนูพุกก็ไม่กล้าถาม"

ในฐานะที่อาจารย์เป็นอาจารย์

อาจารย์ช่วยให้คำแนะนำ ตามความเป็นจริงโดยไม่มีเหตุผลอื่นใด นอกจากความเป็นกลางเท่านั้น

ว่าหนูพุกควรดีใจ หรือเสียใจค่ะ

ถึงแม้เรื่องมันจะเล็ก แต่มันก็ติดอยู่ในใจหนูพุกมาตลอดสามปีแล้ว

ไม่รู้ว่าทำไมไม่ลืมสักที ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นมันแว๊บเข้ามาเป็นบางครั้ง

ทำให้หนูพุกรู้สึกหดหู่ใจนัก

ขอบล่วงหน้าคุณค่ะ สำหรับคำแนะนำที่จะตอบกลับให้หนูพุก