สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน

  • เราแอบเมาท์กันหลังการพูดโทรศัพท์กับคุณแผ่นดิน เพราะคุณแผ่นดินพูดแค่ 2 คำ ในโทรศัพท์ คือ ครับผม และครับผม
  • เราวิเคราะห์ว่า คุณแผ่นดินคงเขินมั่ง เพราะเคยเขียนไว้ในบล็อกว่าเขิน ครูบาฯ เมื่อพบท่านตัวเป็นๆ
  • และเมื่อพบกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยว มิตรต่างวัย 2 คน ก็คุณกับคุณหนิง ปล่อยให้คุณแผ่นดินคุยกับมิตรวัยเดียวกันคือคุณน้อง พิชชา แทน
  • เมื่ออยู่ในรถ คุณแผ่นดิน ก็ยังทำหน้าที่เป็น พขร ที่ดี ไม่ค่อยพูดอะไรอีกเช่นเคย
  • เมื่อลงรถเราก็ชวนถ่ายภาพเป็นที่ระลึก แล้วก็ร่ำลากันอย่างรวดเร็ว (ไม่มีที่จอดรถ รปภ ส่งสายตา ข่มขู่)
  • ในช่วงนั่งรถกลับขอนแก่น เราจึงคุยกันเรื่อง ที่ได้มีโอกาสพบคุณแผ่นดิน ในรอบนี้ ว่าคุณแผ่นดินไม่ค่อยพูด แต่เขียนออกมาเป็นตัวหนังสือได้มากมายและสวยงาม
  • อ.ติ๋ว วิเคราะห์ว่า....เอ...ว่าไงนะค่ะ พี่ติ๋ว.....อิอิอิ
  • ว่า........ให้ อ.ติ๋ว มาบอกเองดีกว่า
  • อ.JJ หันมาถามว่าใครหรอ ไม่เห็นเค้าคุยอะไรกับผมเลย
  • เราเลยแซวว่า ท่านทำหน้าดุ คุณแผ่นดิน ซึ่ง เขินๆ อยู่แล้วเลยไม่กล้าคุยด้วย อิอิอิ
  • เราก็เลยบรรยาสรรพคุณคุณแผ่นดินให้ท่านฟัง เลยเห็นว่าท่านมาเยี่ยมบล็อกคุณแผ่นดิน
  • สรุปว่า ดีใจมากค่ะ ที่ได้พบคุณแผ่น แม้เราจะไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก เนื่องจากเงื่อนไขแห่งเวลา
  • แต่ก็ดีใจ และรู้สึกอบอุ่นในมิตรภาพ แม้เราจะได้พบกันไม่ถึง 1 ชั่วโมง และคุยกันไม่กี่คำพูด
  • ตัวจริงดูเอ๊าะและวัยรุ่นกว่าในรูป และภาษาที่ใช้ ...ยิ้ม ยิ้ม
  • ขอบคุณมากนะค่ะ