น้องครูโย่งและน้องปุ๊ลิ ช่วงนี้ได้พบมิตร GTK มากมายเลยนะคะ หลังจากพบป้าสุแล้ว ก็มาหาบรรดานางฟ้าผู้อารีทั้งหลาย ป้าสุคลาดดกันคะ เพราะเป็นช่วงวิ่งขึ้นลงกรุงเทพ-กระนวน ซ้อมปริญญา  ซ้อมเล็กซ้อมใหญ่ เพราะบัณฑิตเยอะ แต่สมเด็จโอฯ ให้เวลาเท่าเดิม จึงพากันซ้อมความเร็ว  เร็วแต่สวยงาม เห็นไหมในทีวี นึกว่าตัดต่อภาพให้เร็ว ที่ไหนได้ เร็วๆ จริงๆคะ ป้าสุ มือไม้ไม่สัมพันธ์กันเลยคะ พอขาออก แขนต้องรับ แล้วต้องรีบถอย แบบอัตโนมัติ ชักช้า เขาจะมาชนเราคะ ตอนซ้อมชนกันล้ม ตึ้งกลางเวทีให้เห็นเป็นตัวอย่างคะ ถ้าเราช้าจะเจอแบบนี้แหละคะ ขัดขากันคะ รองเท้าผู้หญิงใส่กระเด็นลอยเลยคะ ผู้หญิงก็ล้มแบบไม่เป็นท่า  ป้าสุว่า สมัยก่อนคงไม่เร็วปานนี้  เขาบังคับเลยนะ จับเวลาพร้อม ให้ได้ นาทีละ 35 คนคะ ซ้อมทั้งหมด ขึ้นลง 3 ครั้งแล้วนะคะ

และแต่ละครั้ง ไม่รู้ว่ากี่เที่ยว ให้สะใจการซ้อมไปเลย ในแต่ละครั้งรองสรวมรองเท้า กัด กัด เปลี่ยนถึง 3 คู่แล้วนะคะ รองเท้าคู่สุดท้าย แก้ปัญหา ปาสเตอร์ติดไว้ทุกมุม ที่คิดว่ามันจะกัดคะ  ส่วนรองเท้าอีก 2 คู่ ซื้อใหม่ๆ ก็ต้องเก็บไว้ก่อนคะ คงจะไม่ได้ใส่อีกแล้ว 

ที่พูดให้ฟัง ป้าสุไปก็ทรมานตนเองมาก ซ้อมหลายครั้งเหนื่อยการเดินทาง ขึ้นลง ตามจริงวันที่ 14 พี่สุก็อยู่กระนวนแล้วนะคะ แต่เหนื่อยคะ เลยไม่ได้โทรมาถามไถ่กัน

วันที่ 18 เย็นล่องทัวร์ เช้า 19 รับปริญญาของแท้ ที่สวนอัมพรคะ

อาหารอีสานที่แสดงอยู่หนะ ของแซบอีสานเลยนะคะ วันหลังต้องไปสัมผัสคะ

น้องปุ๊ลิ  น่ารักมากไหมคะ น่าอิจฉานะคะ และดีใจที่น้องเขารักกัน รักจริงหวังแต่งคะ