สวัสดีเจ๊าคุณหญิงอลิสา อื้อไม่ใช่ แม่มดน้อยต่างหาก เฮานึกว่าตัวเองเป็นคุณโยธินซะงั้น แต่ความจริงแล้วตอนเฮาละอ่อนคุณโยธินก็กินเฮาไม่ลงเหมือนกันเน้อ ก่อนอื่นต้องเก็บตกเมลเก่าซะก่อนแต่ก่อนเก็บตกก็ต้องอวยชัยให้พรซะหน่อย ก็ขอ ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ แต่ไม่มีอั่งเปาเน้อแม่มดน้อย  แล้วก็ happy valentine's day ชี่นมื่นสุขสมหวังในความฮัก หัวใจ๋เป็นสีชมพู...เอาล่ะเข้าเรื่องกันเลย เฮาฮู้สึกเป็นเกียรติม่วนอ๊กม่วนใจ๋ที่ประธานได้ใส่เสื้อที่เฮาทำบุญ เฮาล่ะจั๊กกะจี้แต่ก็ดีใจเน้อ คราวหน้ามีอะไรก็บอกบุญมาด้วย...ตอนที่แม่มดน้อยได้อ่านเมลฉบับนี้ก็คงอยู่ที่ประเทศนอกแล้วกระมังยังไงๆก็อย่าไปแผลงฤทธิ์ไว้มากนักเน้อเดี๋ยวความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจะสะเทือนเมือนแผ่นดินไหวที่เฮติ(เจอตัวป่วน)แต่ก็ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพฮักษาสุขภาพด้วย ก่อนหน้านี้เฮาก็มีงานเยอะขนาด ยะแต่งานสุดท้ายก็ไม่ค่อยสบาย ขนาดตอนต้นเดือน ก.พ. เฮามีนัดบริจาคโลหิต (เฮาบริจาคมายี่สิบกว่าครั้งแล้วเน้อ เข็มเจาะจนแขนพรุนไปหมดแล้ว หมดเลือดขัตติยา ไปหลายกระป๋อง) ก็ไม่ได้ไป ต้องรอไปอีกสามเดือน ที่เล่ามาก็มิได้มีเจตนามาอ้อนแต่ประการใดเพียงแต่เล่าสู่กันฟัง(ทำเป็นพี่เบิร์ดไปได้ แต่เพลงนี้ก็เพราะขนาด) ได้อ่านบันทึกฉบับนี้ก็ต้องรีบเมลมาเพราะแม่มดน้อยตามหาตัวอยู่ แต่ก็ดียังไม่ถึงประกาศจับ เดี๋ยวชาวบ้านจะเดือดร้อน ถึงตอนนี้เฮาเองก็ยังมีงานอีกมากต้องยะให้เสร็จทันเวลายังไงถ้าหายกบาลไปบ้างก็อย่าว่ากันเน้อแต่จะพยายามมาคุยเรื่อยๆ แม่มดน้อยอุตส่าห์ตามหาตัวแล้วเดี๋ยวไม่พอใจขึ้นมาเสยหนังควายเข้าท้องจะเป็นเรื่อง แล้วที่สำคัญยังตั้งชื่อให้เฮาอีกด้วย ชื่อ "นิรนาม"เท่ดี เฮาก็ชอบอีกนั่นแหละ สุดท้ายนี้ก็ฮื่อแม่มดน้อยรักษาสุขภาพให้ดีๆเพราะใกล้วันที่ ๑ มี.ค. แล้วเน้อ สวัสดีเจ๊า...