ขอบคุณครับ ไม่ได้ถ่อมตนจริงๆนะครับ บทกลอนช่วงแรกๆคงเป็นเพราะคิดอยากขับเป็นบทกลอนแต่งเล่นๆของความรู้สึกสนุกอยากแต่งเพียงชั่ววูป  แต่งไปแต่งมาเริมชักเข้าท่าทำให้แต่งแล้วหาทางออกไม่เจอ  คล้ายๆกับการที่เราตั้งใจทำอะไรสักอย่างหนึ่งแล้วความตั้งใจอยากจะให้มันออกมาสมบูรณ์แบบแล้วพองานออกมาค่อนข้างที่จะสมบูรณ์แล้วเราก็ยังไม่รู้จักที่จะประมาณตนหรือไม่รู้จักพอกับงานของตัวเองก็เลยออกมาเพี้ยนๆแบบที่เห็นเนี่ยล่ะครับ  คงเป็นเพราะว่าช่วงแรกค่อนข้างมีสมาธิพอสมควรแบบว่าสมาธิมีปัญญาเลยเกิดแต่พอสมาธิไม่มีปัญญาที่เกิดก็เลยหายไปกับสมาธิ  อันที่จริงตั้งใจแต่งเป็นแบบกลอนเปล่าเล่าเรื่อง หยิบยก และขับขานตามฉบับชาวบ้านธรรมดาๆ ที่เจออะไรนิดอะไรหน่อยก็นำมาขับขานเล่าความให้คนอื่นๆฟังด้วยบทกลอนหยอกล้อกันเท่านั้นเองครับ  อย่าให้คิดที่จะแต่งเป็นจริงเป็นจัง  อย่างนั้นคงเอาดีไม่ได้อย่างแน่แท้