- ยางพารากับอ้อยกำลังเป็นพืชที่ต่อสู้กันเอง
- ยางพาราเป็นพืชที่รัฐบาลก่อนยกระดับราคาขึ้นมาสูงมากๆ จนคนแตกตื่นปลูกยางพารากัน ถึงขนาดกำหนดให้แต่ละจังหวัดเป็นนโยบายรณรงค์ให้ชาวบ้านปลูกเท่านั้นเท่านี้ไร่ โดยรัฐจัดการเรื่องกล้ายางให้
- แล้วก็รบกับโรงงานผลิตน้ำตาล เพราะเกษตรกรปลูกอ้อยหันมาปลูกยากพารา ทำให้พื้นที่สวนอ้อนลดลงมาก มาก อ้อยไม่พอป้อนเข้าโรงงาน ต้องใช้นโยบายกระตุ้น โดยผลักดันให้รัฐบาลขยับราคาอ้อยให้สูงขึ้น จากเดิมตันละ 400 บาท มาเป็นตันละ 1,000 บาท สงสารชาวบ้าน ก็หันกลับมาอ้อยที หันไปยางพาราที แต่ที่แน่ๆอย่างท่านครูบากล่าวคือ ป่าพินาจ ฉิบหา...
- โรงงานผลิตน้ำตาลต้องรณรงค์แจกแถมให้เกษตรกรไร่อ้อยต่างๆนานา ตามลัทธิธุรกิจกำไรสูงสุด
- แต่ก่อนกากน้ำตาล (Molasses) เป็นของไม่มีค่าอะไรเลย เอาไปเทเป็นผิวถนน หรือแอบทิ้งลงแม่น้ำพองที่ขอนแก่นเมื่อหลายสิบปีก่อน ต่อมาเป็นค่าเป็นสินหมด
- ปัจจุบันเขาเอาไปทำมากมาย เช่น แอลกอฮอร์ ทำแก๊สโซฮอล ทำส่วนผสมน้ำซีอิ้ว และอื่นๆ และที่เจ็บใจคือ เกษตรกรได้อาศัยกากน้ำตาลไปทำปุ๋ยน้ำหมักชีวภาพ ทดแทนปุ๋ยเคมี ตอนนี้หาซื้อไม่ได้แล้ว หรือได้แต่ราคาแพงเกินไปแล้ว
- หากใครสนใจการปลูกอ้อยโดยใช้ระบบ simulation เปิดดู Blog ของ รศ.ดร.อรรถชัย จินตเวช ที่คณะเกษตรศาสตร์ มช. ท่านทำปริญญาเอกด้านนี้ และยังเกาะติดเรื่องนี้มาเป็นสิบๆปีแล้ว ก้าวไปไกลแล้ว
- อ้อยกับยางพารายังเป็นพืชการเมืองสูง นโยบายของรัฐเข้ามาเกี่ยวข้องมาก และเกี่ยวปับผลประโยชน์มาก
- แต่ชาวบ้านเจ้ง..ครับผม