ตอนแรกหนูกำลังจะตอบว่า "เข้าใจยากจังเลยค่ะ" แล้วก็มีเสียงขึ้นมาว่า "แหนะดูถูกตัวเองอีกละ ดูถูกคนอื่นด้วย"

แต่ละวันใจหนูมักโกรธและขุ่นมัว กังวล เศร้าหมองค่ะ มันมาเป็นปกติ จะมีเบิกบานได้บ้างบางครั้ง ตอนมีสติ แต่ก็เพียงชั่วแว๊บ

คำถามที่พี่ปุ๋มถามว่า

จริงๆ แล้วเราเกิดมาเพื่ออะไรกันนะ...เราเคยตั้งคำถามต่อตัวเราไหม?

เป็นคำถามที่หนูปรารถนาคำตอบ แต่ไม่เคยมีคำตอบมาปรากฏในใจเลยค่ะ เพราะใจหนูนี่มันโง่หนอ จึงต้องอดทนต่อไป