บทสัมภาษณ์จาก ดร. วรัญญญา (สยามรัฐออนไลน์ ป

ดร.วรัญญา สะอาดเอี่ยม ผู้หญิงคิดบวก 2552"กล่าวว่า"ชีวิตไม่ได้มีสีเดียว ‘ชีวิตจริง’ มีหลายบทเรียน หลายสีสัน เวลาที่คนเรามีความทุกข์ ไม่ได้ดั่งใจ ไม่สบายใจ เหนื่อยเหลือเกินแล้ว ดิฉันเข้าใจมากๆๆว่ามันสุดทนแต่ความจริงของชีวิตคือ ยิ่งเราคิดว่ามันสุดทน ไม่ไหวแล้ว ทำไม ทำไม ต้องเป็นเรา แทนที่ความรู้สึกจะดีขึ้น กลับกลายเป็นจมดิ่งลงไปทีละนิด มากกว่าเดิม เหมือนเราไปบิ๊วอารมณ์ให้ใจเราช้ำ เขียวปี๋ไปหมด เจ็บหนักกว่าเดิม แข้มแข็งซิคะ ยิ้ม ยิ้มสมมุตินะ มันมีสองฝั่ง ฝั่งยอดเขา กับ เหวลึก แน่นอน เวลาเราเหนื่อย เปรียบกับอยู่ในเหวลึก มันอึดอัด ไม่สะดวกท้อ เหนื่อย และ เจ็บปวด ไม่ได้ดั่งใจ ไม่เหมือนอยู่บนยอดเขา เราอยู่สูงเห็นวิวสวย อากาศดี โล่ง เรามีความหวัง ร่าเริง แต่ชีวิตจริง มันมีทั้งอยู่ในเหว บนยอดเขา หรือเดินดินธรรมดาสลับกันไป มันอยู่ที่เราหาจุดมอง จุดที่เรามอง แล้วทำให้เรารู้สึกดีดี ไม่ว่าเราจะอยู่ในหุบเขา หรือ เหวลึก แท้จริงแล้ว เราอยู่ให้มีความสุขได้ ในโลกของเรา …. เพียงเข้าใจ ยอมรับ และรู้ว่าแล้วมันก็จะผ่านไป และทุกอย่างต้องดีกว่าเดิม เราต้องเชื่อมั่น และศรัทธาในเส้นลากต่อของชีวิตค่ะ หากขาดกำลังใจ ขาดศรัทธาในการดำรงชีวิต ชีวิตจะยากกกกขึ้น เหนื่อยขึ้น แต่หากเราเข้าใจ ยอมรับและมีศรัทธาในย่างก้าวของชีวิต เราจะมีพลังจากภายใน แล้วเรารู้ว่า ตอนนี้เหนื่อยอยู่แล้วมันก็จะผ่านไป แล้วมันอาจกลับมาเหนื่อยใหม่อีก แต่ก็จะผ่านไปได้อีก เป็นอย่างนี้จริงๆๆคะ ความคิดนี่แหละ คิดให้ดีมากขึ้น คิดให้สบายใจ สบายตัวมากขึ้นได้ทั้งนั้น ในสถานการณ์ย่ำแย่ สถานการณ์เดียวกัน คิดให้ทำลาย ให้แย่ลง คิดสงสารตัวเอง คิดลบ คิดไม่ให้ประโยชน์ หรือเพียงคิดหนีปัญหาไปครั้งคราวก็ได้อีก เราเลือกคิดอะไรก็ได้ ที่ทำร้ายใจเราน้อยที่สุดนะคะ หายใจลึกๆๆ ถอยออกมาก้าวนึง หลายก้าวก็ได้…… เราต้อง้ชื่อมั่นในตัวเรา เราต้องรัก ตัวเรามากๆๆนะคะ รักตัวเอง เห็นคุณค่าตัวเอง ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่เป็นเกราะป้องกันภัยให้ตัวเองมีความสุข เวลาที่ทุกข์เข้ามาเคาะประตู เรารู้ว่า ฉันรับมือได้ มองเข้ามาที่ใจตัวเอง ยิ้มกับตัวเองให้ได้ที่หัวใจจริงๆๆ รักตัวเองเยอะๆ ให้กำลังใจ ปลอบใจตัวเองให้ได้ ไม่ว่าใครจะทำร้ายเรา งานเหนื่อยหนักแค่ไหน หรือรบเร้ากวนใจเราแค่ไหน มองเข้ามาในใจเรา บอกตัวเองว่า เราสามารถจัดการกับมันได้ เราทำได้ เราทำมาแล้วต้องหลายครั้งแล้วนี่นา ครั้งนี้ไม่ว่าจะหนักกว่า หรือน้อยกว่า เช่นไร เราต้องรู้ว่าเราจัดการได้ เรารับมือได้ หายใจลึกๆๆ หายใจเข้าเอาพลังใจ ความรักตัวเอง คิดดี ดี สูดเข้าไปให้เต็มปอด หายใจออก เอาความเหนื่อยล้า ท้อแท้ ทั้งส่วนตัว การงาน ความผิดหวัง ไม่ได้ดั่งใจ เอามันออกให้หมด เวลานั่งทำงาน หามุมสงบในหัวใจตัวเองให้ได้ อยู่กับมัน อย่างผ่อนคลาย สบายๆๆๆ ใครๆก็เข้ามาในโหมดแห่งความคิดของเราไม่ได้นะคะ เราเท่านั้นที่สามารถคิดอะไรก็ได้ ย้ำค่ะ ดังนั้น คิดอะไรก็ได้ที่ทำร้ายใจเราให้น้อยที่สุด ไม่ได้ให้เกลียดกลัวความผิดหวัง ไม่ได้ให้รักแต่ความสุขสบาย แต่ขอเพียงแค่ให้เข้าใจ ชีวิต ดั่งที่มันเป็นเช่นนั้นจริงๆๆ เวลาเรารู้จักใครที่เขาเพอร์เฟ็กซ์ซะเหลือเกิน ท้ายสุดเราจะเห็นว่า ความสมบูรณ์แบบเหล่านั้น มันคือความเหนื่อยยากเสียจริงๆๆ ไม่ได้เป็นธรรมชาติเสียเลย เวลาเรารู้จักใครที่ชีวิตมีทั้งดี เลว ขั้น ลง วันนึงในอนาคต เราจะเห็นความเติบโต และความสว่างไสวในประสบการณ์ของคนๆๆนั้น ลองมาเป็นคนนั้นดีกว่าค่ะ คนที่กระโดดโลด เต้นกับชีวิต สูงบ้าง ต่ำบ้าง เพราะพอเวลาผ่านไป เราจะรู้ว่า เราทำได้ แล้วทำดีดีเสียด้วย ด้วยตัวเราเอง เพราะชีวิตจริง ทุกข์บ้าง เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง จะเป็นไรไป เราจะรู้ว่า เรามาถึงวันนี้ได้ เรารับมือกับทุกๆๆอย่างได้ รับผิดชอบได้ ด้วยตัวเอง ไม่ต้องไปกดดันมัน ไม่ต้องไปหนีมัน แค่ถอยออกมาก้าวนึง แล้วบอกว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราแน่ใจว่า เรารับมือได้ มันเป็นอย่างนี้จริงๆๆนะคะ ขอส่งพลังงานแห่งความรักและความปรารถดีให้ทุกคน นะคะ