+ สวัสดีค่ะพี่ครูต้อย...

+ แอบไปอ่านบันทึกย้อนหลังค่ะ "เสียงหัวเราะ ..และน้ำตาที่ซึมไหล1 และ 2 " มาค่ะ

+ ตอนที่อ๋อยสอนที่ปัตตานี...เด็กมีปัญหามาก คือ ความยากจน  แต่การเป็นเด็กดีมสูงมาก... แต่พอมาช่วยราชการที่ อ.สะเดา  เด็กมีปัญหาสารพัดเรื่องค่ะ...ห้อง ป.5  ปีนี้...ผอ. มอบให้อ๋อยเป็นที่ปรึกษา...ครูทุกคนบ่นกันมากค่ะ...บางทีก็บ่นก่นด่ามาถึงอ๋อยในฐานะครูประจำชั้นด้วยค่ะ...

+ ฮือ ๆ ก็การสร้างวินัยเชิงบวก ผสมกับพระเดช(บ้างในบางช่วงเวลา)...มันต้องใช้เวลา...เวลาอย่างแรก คือ เวลาในการไว้วางใจกันระหว่างครูกับศิษย์...ถ้าผ่านเวลานี้ไปได้วินัยเชิงบวกก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินเอื้อมใช่ไหมค่ะ...

+ อ๋อยกำลังพยายาม   และพยายาม  กัลเวลาของการไว้วางใจอยู่ค่ะ...เพราะเพิ่งมารับเป็นครูที่ปรึกษาเมื่อเดือนธันวาคมค่ะ...

+ ใช่ค่ะ...อ๋อยก็ไปคุมสอบด้วยค่ะ...ตอนทำข้อสอบต้องอธิบายถึงวิธีการทำข้อสอบค่ะ...เพราะข้อสอบต่างจากปีที่แล้ว...แต่เด็ก ๆ ก็เข้าใจดีค่ะ...

+ เมื่อกลับมาอ่านข้อสอบวิทยาศาสตร์ในภายหลัง...พบว่าข้อสอบไม่ยากแต่เด็ก ๆ จะไม่ชินกับข้อสอบแบบนี้...และนำความรู้ที่มีอยู่มาปรับใช้กับข้อสอบเชิงนี้ไม่เป็น...คือ เด็กยังขาดทักษะคิดวิเคราะห์  สังเคราะห์  นั่นเองค่ะ

+ อ๋อยว่าดีนะค่ะ...ทำให้ครูได้ทบทวนถึงกระบวนการเรียนการสอนใหม่...อย่างน้อยอ๋อยคนหนึ่งหละค่ะที่คิดว่า...เรายังจัดกระบวนการเรียนการสอนที่ยังไม่ดีพอค่ะ

+ ด้วยความคิดถึงเสมอ ๆ ค่ะ