ถึงริมหาดมีดงโกงกางกั้น

น้ำลดพลันปลาตีนเธอผลุนผลัน

อีกผู้คนเดินลงพลันลวัน

เก็บหอยหลอดกันวันน้ำลง.....

**********************

นึกถึงบรรยากาศแรกๆที่เคยได้ไปเยือนดอนหอยหลอดค่ะ...ต่อมาก็..

ดูริมหาดยังนึกถึงโกงกางเป็นแนวกั้น

เดี๋ยวนี้พลันร้านอาหารดาษนักหนา

แถวโกงกางว่างเว้นเหลือคณา

อยากรักษาแนวป่าเจ้าโกงกาง...

ปลาตีนน้อยเกาะรากโกงกางนิ่ง

ไม่ไหวติงหวั่นไหวให้โหยหา

รากโกงกางเคยพาดดาษระดา

บัดนี้หนาหร้อยหลอท้อเหลือใจ...

*************************เพราะไปอีกทีโกงกางเหลือน้อยจัง..แนวป่าธรรมชาติหายไปมากๆเลยพี่อ้อย..