อ่านแล้วร้องไห้เลยค่ะ นุชอยู่ในเหตุการณ์เช่นกันค่ะ ตอนนั้นเพิ่งเรียน ป.สี่ ครูให้รีบกลับบ้านตอนเที่ยงและบอกให้ไปบอกพ่อแม่ให้เตรียมพร้อมรับมือ พวกเราเก็บเสื้อผ้าใส่ถุงเหมือนกันแล้วเอาใส่โอ่ง รวมทั้งข้าวของเครื่องใช้ จากนั้นแม่ก็เอาเชือกมัดไว้กับเสาบ้าน พวกเราหุงข้าวเตรียมพร้อมตั้งแต่ตอนเย็น แล้วเดินไปบ้านน้าสาว ซึ่งเป็นบ้านเก่าสมัยตายังมีชีวิต แล้วหลบอยู่ใต้ถุนเตี้ยๆทั้งคืน คืนนั้นทองฟ้อแดงเหมือนเลือด แม่บอกว่าตาสั่งไว้ว่าถ้าเห็นท้องฟ้าแดงอย่างนี้ ให้มาหลบใต้ถุนบ้านตาเพราะเสาโตมาก ถุนสูงแค่เมตร เดียวพอนั่งได้เท่านั้น ...อืมพิมพ์ไทยไม่คล่องเลย เอาไว้มาเล่าต่อนะค่ะ ไม่มีฟร้อนท์ไทยค่ะ ตอนนี้อยู่ต่างประเทศ เจอแต่หิมะค่ะช่วงนี้