สวัสดีค่ะคุณครูใจดี
- อ่านบันทึกนี้เท่ากับได้ศึกษาพระธรรม
- ทุกสิ่งในบันทึกช่วยขัดเกลาจิตใจให้สงบขึ้น
- เคยวุ่นวายสับสน คิดว่าตัวเองมีทุกข์ รุ่มร้อน
- ต้องคอยโทร.หาเพื่อนให้มารับไปหาความสุขข้างนอก
- เที่ยวห้าง กินข้าว ฟังเพลง ทำอยู่อย่างนี้ เป็น 10 ปี
- แต่ไม่เคยทำให้ความร้อนในใจลดลงเลย ...
- ถ้าเพียงแต่แก้ปัญหาให้ถูกวิธี ..คงมีความสุข มานานแล้ว
- แต่ไม่เป็นไร ชีวิตข้างหน้าแม้จะไม่ยาวไกล ...
- ก็คงมีโอกาสทบทวนตัวเอง โดยการอยู่คนเดียวเงียบๆ
- และคงเลือกวิธีการที่จะช่วยให้จิตใจเราผ่องแผ้วแจ่มใส
- ได้ถูกต้องขึ้น จะพยายามอ่านหนังสือธรรมะให้มากขึ้น
- ขอบคุณสำหรับข้อแนะนำที่ดีค่ะ
- อ้อ/จะมาบอกว่าน้องกานต์เขาไปจีน ประมาณ 1 เดือน
- ตอนนี้กำลังเร่งงาน และสาละวนกับการเตรียมตัวซื้อเสื้อผ้า
- วันนี้บอกว่าไปซื้อเสื้อหนาว เสื้อโค๊ด เสื้อแขนยาว รองเท้าบู๊ต
- ยังต้องซื้อถุงเท้า รองเท้า กระเป๋าเดินทาง เขากำลังมีความสุข
- ก็เลยไม่ขัดใจเขา ก่อนไปคงต้องพบหมออีกสักครั้ง (16 ก.พ.หมอนัด)
- เขาไปจีนประมาณวันที่ 20 ก.พ. ใจหายเหมือนกัน คงติดต่อกันยากขึ้น
- เขาปิดบล็อกเพราะกลัวว่าไม่มีเวลาตอบใครๆ ลูกมีความสุขเราก็มีความสุขค่ะ
- ต้องคอยดูเขาเดิน..ว่าเดินตรงทางหรือไม่..คงยังไม่สามารถปลดห่วงได้
- ขอบคุณสำหรับความรักที่คุณครูมอบให้กับน้องกานต์ค่ะ/
