กราบนมัสการพระคุณเจ้าธรรมฐิตเจ้าค่ะ

"บางคราครั้งเราอาจลืมนึกไปว่าคนๆนั้น ที่อยู่ตรงหน้าเราๆอาจจะพบกันได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตนี้เท่านั้น หรือนั่นอาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกัน…"

ยอมรับว่าบางคราวครั้งก็ลืมนึกไปจริงๆ เจ้าค่ะ พอเค้าทำสิ่งใดไม่เหมาะเรา เราก็คอยแต่จะเพ่งโทษเค้าแทนที่จะน้อมเข้ามาพิจารณาตนเองเพียงอย่างเดียว...ทำให้ใจไม่ผ่องใส เกิดความขุ่นมัว...

ดาวคงจะต้องเพียรพยายามคอยขัดเกลาใจตัวเองให้คิดในแง่บวก เลือกมองด้านที่ดีและหากจะบอกกล่าวตักเตือนสิ่งใดก็ต้องประกอบด้วยเมตตาจิตเป็นหลัก แต่ทว่าบางครั้งการบังคับใจให้รู้เท่าทันความคิดก็ทำได้ยากจริงๆ เจ้าค่ะ การบังคับกายและวาจาทำใด้ง่ายกว่ากันเยอะเลย ยังต้องฝึกฝนอีกแยะ

กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ