ขอโอกาสเข้ามาตอบคำถามเจ้าค่ะ
แล้วต้นทุนของเราคือ ล่ะติ๋ว...?
ต้นทุนที่ติ๋วมี หนูขอโอกาสแบ่งออกเป็นสองส่วนค่ะ
- ต้นทุนขององค์ความรู้ภายนอก
พื้นฐานองค์ความรู้ที่ได้เรียนมา เช่นทางด้านเภสัชศาสตร์ ด้านสมุนไพร และองค์ความรู้ที่ได้เรียนรู้มาตลอดชีวิตการทำงาน ทุกงาน ทุกตัวอย่าง ปัญหา ทุกปัญหาที่หนูได้เรียนรู้ในการเผชิญ ทุกอย่างถูกสั่งสมเป็นความรู้ แต่มีโอกาสน้อยครั้งที่ถูกดึงออกมาใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพเจ้าค่ะ
2. ต้นทุนการเรียนรู้ในตนเอง
หนูไม่รู้จะให้ชื่อด้านนี้อย่างไร แต่เป็นลักษณะนิสัยที่ติดตัวมาคือ อดทน บ้าบิ่น ในการเรียนรู้ พร้อมเผชิญทุกปัญหา หากใจเชื่อมั่นว่าสิ่งที่ทำไม่เบียดเบียนผู้อื่นค่ะ หนูรู้สึกว่าในใจลึก ๆ ปรารถนาการให้ แม้อาจจะมีหลาย ๆ ครั้งที่ยังให้ไม่เป็น แต่เป็นความเชื่อมั่นใจตนเองว่า พร้อมที่จะให้ พร้อมที่จะเสียสละ พอสำรวจมาถึงตรงนี้ก็มีคำถามปรากฏว่า
"ให้ หรือ เสียสละ เพื่อสนับสนุนความเป็นตัวตน รึเปล่า"
หนูยอมรับค่ะ ในตอนแรก ๆ ก็ใช่ คือ อยากให้เพราะอยากดูดี แต่พอทำไปเรื่อย ๆ เหมือนพบว่า มันมีการให้อีกอย่างที่ ไม่จำเป็นต้องดูดี คือ ให้อย่างจริงใจ และให้อย่างปรารถนาให้ผู้อื่นเจริญขึ้น
แล้วหนูก็พบว่า การที่จะให้ผู้อื่น อย่างปราศจากเงื่อนไขอย่างที่พี่ปุ๋ม เคยเอ่ยไว้ เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ ที่หนู ตั้งใจฝึกฝนตนเอง เพื่อให้อย่างไร้เงื่อนไขให้เป็น
ตอนนี้การให้ของหนู ยังเป็นการให้ ที่ถูกเจือ ด้วยความคาดหวัง อยู่หลายครั้ง แต่หนูจะตั้งใจ ฝึกฝนตนเอง เพื่อให้ถึง "การให้อย่างไร้เงื่อนไขเจ้าค่ะ"
3. ต้นทุนของสิ่งแวดล้อม
หนูเป็นผู้โชคดี ที่ได้อยู่ในครอบครัวดี ๆ ที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้และตัดสินใจใช้ชีวิตได้เอง มีโอกาสมีครูและอาจารย์ ดี ๆ คนนำทางมาตลอดเส้นทางแห่งการเรียนรู้ มีครูบาอาจารย์ ที่พร้อมสำหรับให้คำแนะนำปรึกษาและเป็นห่วงเป็นใยประหนึ่งผู้ให้กำเนิด สิ่งแวดล้อมดี ๆ ทั้งผู้คนและสถานที่ เป็นต้นทุนที่งดงามของการเรียนรู้ของหนูค่ะ
ครูสอนทั้งแนวทางการมองปัญหา การจัดการกับปัญหา การลงมือแก้ ที่สำคัญ ครูแต่ละคนของหนูทุกท่าน ลงมือปฏิบัติตัวให้เป็น ต้นแบบที่งดงาม ในเส้นทางที่ท่านเป็นผู้บอกให้ค่ะ
4. ต้นทุนแห่งโอกาส
ตอนแรกคิดว่าจะไม่แยกย่อยข้อนี้ออกมาค่ะ แต่พอมานั่งมอง ๆ แล้วนึกย้อนถึง คำสอนของครูว่า "หนูเป็นคนที่มีโอกาสดีมากทั้งทางโลกและทางธรรม แต่หนูไม่เคยเห็นคุณค่าของโอกาสนี้" ซึ่งหนูทบทวนในตนเองใช่ หนูได้โอกาสในการเรียนรู้อย่างไม่จำกัด อยูใกล้ ๆ กูรู ทั้งทางโลกและทางธรรม แต่ใจหนูเองบางทีเกิดความสับสน
อืม อีกส่วนหนึ่งหนูเป็นเด็กที่พร่ำบอกตนเองเสมอว่า "โอกาสไม่มาเค่ะประตูบ้านทุกวัน"
ณ เวลานี้ หนูทบทวนได้ประมาณนี้ เจ้าค่ะ ขอบพระคุณค่ะ