ครูทุกคนล้วนมีส่วนในการปลูกฝังความเป็นตัวตนของเรามา ณ วันนี้ ในฐานะที่เป็นสิ่งแวดล้อม แต่จิตวิญญาณที่เกิดขึ้นนั้นมาจาก "ศรัทธา" ขออภัยที่จดจำนามกุลของครู 2 ท่านสมัยเป็นนักเรียนประถมไม่ได้ ท่านเป็นแบบอย่างที่ดีในการสร้างวินัยและรักเรียน คือ คุณครูพรประไพ  และคุณครูนฤมล (โรงเรียนอนุบาลมหาสารคาม) อีกท่านคือ รศ ดรกุลธิดา ท้วมสุข มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่สุขหรือทุกข์ ถูกหรือผิด ก็อยากที่พบอาจารย์

เคยนะคะ สำหรับ ศรัทธา ที่พร่องไปบ้าง เมื่อเวาผ่านไป เราเติบโตขึ้น ก็มีความเข้าใจในมิติสังคมมากขึ้น ครูอาจารย์ ก็คนคนหนึ่งในสังคม...ถ้าเต็มที่กับมันช่วยสร้างคน สร้างชาติได้มากค่ะ

ขอโอกาสใช้ Blog นี้แสดงมุทิตาจิตไว้ ณ ที่นี้ ขอขอบพระคุณและเป็นกำลังใจในการเป็นเรือจ้างที่ไม่หวังผลอะไรเลย นอกจากเงินเดือนราชการ