คนเราคงเป็นไปตามวัยนะ

ตอนเด็กๆทรายหนึ่งกำ

ก็สามารถสร่างปราสาทได้

แต่พออายุเพิ่มขึ้น

ความต้องการในสรรพสิ่งก็มากตาม

แล้วเผลอคิดว่าตนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

สิ่งทั้งหลายเหล่านั้นด้วย

แท้จริงแล้วเจ้าของตัวจริง

คือ..เวลา..ต่างหาก

เพราะเวลาดูดกลืนทุกๆอย่างไว้

แม้แต่ความเยาว์วัยของเรา

หรือคุณยังเด็กอยู่..ดั่งวันวาน