ผมคิดถึงอาจารย์ทั้งสองท่าน แม้เราอยู่ไกลกัน ด้วยความชอบและความห่วงใยในโลกของเราจึงเสมือนอยู่ใกล้ๆพอมีเรื่องสนุกๆก็คิดถึง คิดถึงเจ้าแปงด้วย ผมใช้คอมฟิวเตอร์ได้นิดๆ เด็กๆเขาเรียกพวก bbc คือเกิดมานานเกินไปแล้ว....ผมขอบคุณอาจารย์ที่ให้กำลังใจ และแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ลึกละเอียด..อาจารย์บรรยายได้เห็นภาพเหมือนผมยืนอยู่ตรงนั้นด้วยเลยครับ ถ้าอาจารย์มีเวลาผมคงได้อ่านอีกหลายๆครั้ง......และเมื่อทุกคนเข้ามาอ่านเขาต้องได้รับประโยชน์แน่ๆ