สวัสดีครับคุณครูมนัสนันท์

ผมขออนุญาตเรียกคุณครูนะครับ

แม้ผมจะไม่เคยเรียนหนังสือจากคุณครู แต่สำหรับผม ครูก็คือครู ครับ

ผมเชื่อว่าบันทึกของคุณครูที่ผมจะไปติดตามอ่านก็ต้องมีส่วนที่จะสอนผม

อันที่จริงแล้วผมไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าเมื่อยึดอาชีพทนายความแล้ว

ผมจะสามารถเดินมาจนถึงวันนี้ แต่การที่ผมหันมาทางนี้ก็สามารถทำให้

น้องชาย น้องสาวและหลานชาย หันมายึดอาชีพนี้ทั้งหมด

ต่างเป็นลูกพ่อขุนฯทุกคน จึงมีพิมพ์ที่เหมือนๆกันต่างกันเพียงรุ่นเท่านั้น

เราคุยกันว่า เราต่างผ่านฝนมาขนานนี้

เรากินเกลือมากกว่าเยาวชนรุ่นหลังที่กินข้าว

หากเราจะทำอะไรที่จะยังประโยชน์ต่อแผ่นดินนี้

โดยไม่ทำให้ใครเสียหายเราจะทำ

ขอขอบพระคุณที่คุณครูแวะมาให้กำลังใจครับ