ผมจะแกะให้นะครับ เกรงใจว่า คนอื่นมาเจอฟังไม่รู้เรื่องแล้วพาลเบื่อไปครับ มาเริ่มกันเลยครับ
- ทำพรือรู้ (รู้ได้อย่างไรหล่ะ)
- หมั่นแหล่ะ (ใช่แล้ว)
- นึกว่าควังพี่แหลงเอาแล้วตอรู้ (นึกว่าฟังพี่พูดแล้วถึงจะรู้)
- แรกนู๋ (เมื่อก่อน)
- บัดสีคน (อายคนฉ
- ฉาบตาย (เกือบตาย บัดสีคนฉาบตาย คืออายคนมากๆ เลย)
- แหลง (พูด)
- แหลงกลาง (พูดภาษากลาง)
- ตามใจแหลงพรือ (ไม่ว่าจะพูดอย่างไร)
- ห้ายฟ้าผ่าไปเด่ะ (ให้ฟ้าผ่าเลย เอาดิ)
- ห้าย ตายโหงแล้ว (ว้าย ตายแล้ว)
- ใครบอกเติ้นอะ (ใครบอกคุณหล่ะ)
- พันพรือนะ (เป็นอย่างไรนะ)
- คนท่าย (คนใต้)
- น่าหรอย (น่าอร่อย)
- ลองแลสักชามต่ะ (ลองรับประทานดูซักจานซิ)
- ได้แรง-อกนิ (อร่อยจริง หรอยจังหู้ ฮ่าๆ)
- ไม่ยันดีปลีกัน (ใส่พริกขี้หนูไม่ยั้งมือ)
- เผ็ดหูจี้แหล่ะ (เผ็ดมากๆเลยหล่ะ)
- แกงถึงน้ำเท่ (แกงใส่ถึงกะทิ)
- แล้วนู่ไอ้ไหร่ (แล้วนั่นอะไร)
- ในเข้ง (ในเข่ง)
- พลก (กะลามะพร้าว)
- พดพร้าว (พดมะพร้าว)
- บางหนวย (บางลูก)
- พวมพร้าว (จาวมะพร้าว)
- หลบมาบ้านเมื่อใด (กลับบ้านมาเมื่อไหร่)
- ไม่แขบหลบก่อน (ไม่รีบกลับก่อน)
- มาแต นอกท่อง (มาจากทุ่งนา)
- แป้งหวาน (ผงชูรส)
- เฉียดถูกขบ (เกือบถูกหมากัด)
- ต้นยุม (ต้นมะยม)
- ชาติคล่อง (ช่างโชคดี)
- เข้าใจมั้งหม้าย (เข้าใจบ้างไหมครับ) ฮ่าๆๆ
ขอบคุณครับผม
เม้ง