สาธุอนุโมทนาครับ

เรื่องศีลข้อนี้ผมยังสงสัยครับ เรื่องบุรุษต้องห้ามสำหรับสตรี บางท่านบอกไม่มี บางท่านบอกมีบางข้อ บางท่านบอกว่าเหมือนกันไม่แตกต่าง เพราะจิตไม่มีเพศ ต่างคนต่างมีเหตุผลสนับสนุนอ้างอิงครับ

หนังสือธรรมมะ บางท่านบอกว่า ผู้ชายที่มีภรรยาแล้วนอกใจไม่ผิดเพราะเปรียบร่างกายเสมือน ภาชนะ กับผู้ใช้ผู้บริโภค(ทำนองนี้ครับ ขออภัยถ้าคลาดเคลื่อน และบอกว่าลักษณะทางกายภาพทำให้ผู้เสพลักษณะเชยชมไม่ผิด (ถ้าไม่ทำหญิงที่มีเจ้าของ) แต่เพศหญิงลักษณะร่างกายถูกเชยชม จึงผิดถ้ามีเจ้าของ)

ในทางกลับกัน ท่านเหล่านี้ บางท่านมีชื่อเสียง ก็บอกว่า ผู้หญิงเสพผู้ชายต้องห้ามอย่างไรก็ไม่ผิด

ชายที่มีมารดาปกครองเพราะบิดาตายหรือไม่ได้อยู่กับมารดา

ชายที่มีบิดาปกครอง

ชายที่มีมารดาบิดาปกครอง

ชายที่มีพี่สาวปกครอง หรือมีน้องสาวเป็นผู้ดูแลรักษา

ชายที่มีพี่ชายปกครอง หรือมีน้องชายเป็นผู้ดูแลรักษา

....

ชายที่กษัตริย์หรือผู้มีอำนาจได้จองตัวไว้ (สมมติกรณีที่เมืองกษัตริย์หญิงเป็นใหญ่)

ชายที่มีผู้หมายมั่นไว้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์ หรือชายที่มีคู่หมั้น

ชายที่หญิงซื้อมา

ต่างๆเหล่านี้เป็นต้น ไม่ทราบเหตุใดผู้รู้บางท่านที่สังคมนับถือจึงบอกว่าไม่ผิด ทั้งที่ดูแล้วน่าจะผิดศีลธรรม เช่นหญิงล่วงละเมิดชาย ไม่บรรลุนิติภาวะ หรือ หญิงซื้อชายมาแล้วหญิงอื่นไปล่วงละเมิดเป็นต้น

(เช่นชายหญิงวัยรุ่น มีสัมพันธ์กัน บางท่านบอกชายผิดหญิงไม่ผิดเป็นต้น ทั้งที่ต่างคนมีผู้ปกครองดูแลเหมือนกัน??)

ทำให้คิดแบบอกุศลไปว่าไม่ยุติธรรม เพราะผู้ชายไม่ได้รับการคุ้มครองจากศีลข้อนี้ และส่วนมากท่านทั้งหลายที่บรรยายศีลข้อนี้ก็มักไม่อธิบายถึงส่วนนี้ด้วยครับ

(ที่สงสัยคือหลายท่านเป็นผู้รู้มีเหตุผล แต่พูดไม่ตรงกันด้วยครับ)