สวัสดีครับป้าเหมียว (เรียกป้าเหมียวเฉยๆแล้วนะเพราะคุณป้าขอร้อง อิ.อิ.)

ผมรับรู้ความรู้สึกของชาวเฮติได้ดีครับ เพราะธรรมชาติที่พังงาสอนใจผมไว้

โชคดีหน่อยก็ตรงที่ไม่มีญาติของผมสักคนที่ล้มหายตายจากเพราะความโหดร้ายจากธรรมชาติคราวนั้น

แต่สิ่งที่พวกเราชาวพังงาได้พบเห็นและรับทราบ มันฝังลึกไม่มียางลบชนิดใดจะลบไปได้ครับ

น้องสาวผมทุกครั้งที่ไปว่าความที่ศาลภูเก็ต จะน้ำตาซึมและกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างข้ามสะพานสารสิน

ยิ่งมาเกิดเหตุที่เฮติ คราวนี้มันยิ่งทำให้ผมต้องรีบทำในทุกสิ่งที่นึกได้ทันทีครับ

สิ่งที่ป้าเหมียวเตือนสติโดยวิธีการนำเอาเรื่อง จะทำอะไร ถ้ารอดตาย มานำเสนอ

ถือว่ามีคุณค่ายิ่งครับ