จะเรียกโจมตีดีไหมหนอ?

ความจริงมันเป็นเช่นนั้น ก็แจงไปตามนั้น

ผิดว่ากันตามผิด ถูกว่ากันตามถูก

"ทานนิยม" เป็นเพียงเศษเสี้ยวในบุญกิริยา 10ประการ

ทำบุญอย่างไม่เข้าใจกันมาก 

ทาน1 บาท จากกระเป๋าคนจน ได้บุญเยอะกว่า ทาน 1000 บาท จากกระเป๋าคนรวยที่หวังขึ้นสวรรค์

ใช่ว่าธรรมกายวัดเดียวหรือลัทธิเดียว วัดอื่นๆ ที่ไม่มีความพอเพียง

นำเงินทำบุญมาสร้าง อิฐ หิน ปูน วัตถุจนเกินเหตุ ไม่มีเหตุอันควร ก็ผิดเช่นกัน

เช่นนี้ มิอาจเรียกทางสายกลาง

วัดยินดีในวัตถุ วัดก็เสื่อม

พัฒนาแบบโลกโลก ที่หลงพัฒนาด้านวัตถุ แล้วเข้าใจว่าเป็นการพัฒนาหรือ?

วัดใด สำนักใด ปลอมปนหรือบิดเบือนพระธรรมวินัย ก็จะได้รับผลกรรมนั้นเช่นกัน

เป็นบาปมวลรวมประชาชาติ ที่ต้องได้รับผล

 

อปริหานิยธรรม 7 ของภิกษุ หรือ ภิกขุปริหานิยธรรม 7

(ธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม เป็นไปเพื่อความเจริญฝ่ายเดียวสำหรับภิกษุทั้งหลาย — things leading never to decline but only to prosperity; conditions of welfare)
       1. หมั่นประชุมกันเนืองนิตย์ (to hold regular and frequent meeting)
       2. พร้อมเพรียงกันประชุม พร้อมเพรียงกันเลิกประชุม พร้อมเพรียงกันทำกิจที่สงฆ์จะต้องทำ (to meet together in harmony, disperse in harmony, and do the business and duties of the Order in harmony)
           ข้อนี้แปลอีกอย่างว่า : พร้อมเพรียงกันประชุม พร้อมเพรียงกันลุกขึ้นจัดการแก้ไข สิ่งเสียหาย เหตุไม่งาม พร้อมเพรียงกันทำกิจที่สงฆ์จะต้องทำ
       3. ไม่บัญญัติสิ่งที่พระพุทธเจ้าไม่ทรงบัญญัติ ไม่ล้มล้างสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้ สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลายตามที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้ (to introduce no revolutionary ordinance, break up no established ordinance, but train oneself in accordance with the prescribed training-rules)
       4. ภิกษุเหล่าใดเป็นผู้ใหญ่ เป็นสังฆบิดร เป็นสังฆปริณายก เคารพนับถือภิกษุเหล่านั้น เห็นถ้อยคำของท่านว่าเป็นสิ่งอันควรรับฟัง (to honour and respect those elders of long experience, the fathers and leaders of the Order and deem them worthy of listening to)
       5. ไม่ลุอำนาจตัณหาคือความอยากที่เกิดขึ้น (not to fall under the influence of craving which arises)
       6.
ยินดีในเสนาสนะป่า (to delight in forest retreat)
       7. ตั้งสติระลึกไว้ในใจว่า เพื่อนพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีลงาม ซึ่งยังไม่มา ขอให้มา ที่มาแล้ว ขอให้อยู่ผาสุก (to establish oneself in mindfulness, with this thought, ‘Let disciplined co-celibates who have not come, come hither, and let those that have already come live in comfort.’)

D.II.77; 
A.IV.20.
ที.ม. 10/70/90
องฺ.สตฺตก. 23/21/21.