เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

      การเปิดพื้นที่ ที่ทำให้งานวิจัยมีชีวิตชีวา มีความน่าสนใจ  น่าตื่นเต้น และสัมผัสได้จริง จึงเป็นงานวิจัยที่อยู่วิถีชีวิต บนฐานทรัพยากร เพื่อการสร้างเศรษฐกิจและสังคมที่ดีอย่างยั่งยืน พื้นที่ตรงนี้ กระผมมองว่า เป็นการเรียนรู้ในระดับลึกที่เกิดจาก พลังแห่งแรงบันดาลใจขึ้นมา เป็นการจุดประกายในระดับจิตวิญญาณและอยู่บนสัมมาทิฐิ อันเกิดจากเห็นคุณค่าหรือศรัทธา จากสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่รายรอบตัวและภายในตัวเอง  ซึ่งเกิดจากการพิจารณาถึงจุดอ่อน จุดแข็ง ข้อจำกัด ปัญหาที่มี ตลอดจนการศักยภาพและโอกาส ในทรัพยากรที่มีอยู่จากภายในตัวเองและนอกตัวเอง (ทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม)  คือการเห็นถึงการดับทุกข์ในโลกแห่งวัตถุ และช่วยพัฒนาหรือยกระดับจิตวิญญาณเป็นตัวกำกับให้อยู่บนทางที่ดีเป็นสัมมาทิฐิ จากการมีพื้นที่แห่งความจริง (ครูธรรมชาติ) พื้นที่ที่ทำให้เกิดการแบ่งปัน พื้นที่แห่งความรักเมตตา การเปิดพื้นที่แห่งความงามนี้ จนเข้าสู่การเห็นคุณค่าสิ่งต่างๆอย่างเชื่อมโยงไม่แยกส่วน เมื่ออยู่ในทางแห่งความถูกต้องด้วยวิชาและปัญญา การเดินทางในเส้นทางนี้ ย่อมช่วยยกระดับปัญญาทางโลกและทางจิตวิญญาณได้  กระผมติดตามในบันทึกของท่านอาจารย์หมอตลอดมา ซึ่งสะท้อนถึงเจตนาที่แน่วแน่อยากเห็นสังคมดีขึ้น กระผมก็มีความสุขที่ได้รับข่าวสารดีๆครับผม ทำให้กระผมคิดว่า ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองมีเจตนาที่แน่วแน่ ที่จะร่วมสร้างสังคมที่ดี ตั้งใจขนาดนี้ ได้อ่านแล้วก็ประทับใจด้วย เห็นความตั้งใจที่แน่วแน่ของท่านอาจารย์หมอที่จะยกระดับมนุษย์ทั้งในโลกแห่งวัตถุและจิตวิญญาณผ่านวิธีการในรูปแบบต่างๆให้ดีขึ้นก็รู้สึกสุขใจด้วยครับผม กระผมเป็นฟันเฟืองเล็กๆอันหนึ่งที่นำแนวคิดท่านอาจารย์หมอมาปรับใช้ แม้ไม่ได้มากมายอะไร ก็ยังดีกว่าติดกับมายาคติ จนหาสิ่งที่เป็นรูปธรรรมได้น้อย หรือไม่ได้เลยครับผม กระผมประเมินตัวเองก็พบว่าพอได้นิดหน่อยครับผม หรือกล่าวได้ว่า นกน้อยทำรังแต่พอตัว จะเกินกำลังไปคงไม่ได้ครับผมแต่คิดว่าไม่แห้งแล้งเกินไปนักครับผม

ด้วยความเคารพครับผม

 นิสิต