เรื่องเล่าจากบุคคลล้มละลายในชีวิต

ผมนั้นเคยมีภรรยาเป็นครูอยู่ที่อุทัยธานี โรงเรียนบ้านจัน คบกันมาประมาณ 10 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน ผ่านเรื่องราวต่างๆ มามากมาย ทั้งรอยยิ้ม หัวเราะและร้องไห้ ด้วยกัน มากกว่าที่จะใช้คำว่ารักด้วยซ้ำ มันผูกพันลึกซึ้ง ยากที่เราสองคนจะแยกทางจากกัน ก่อนที่เขาคนนั้นจะได้บรรจุ เราอยู่ด้วยกันมาตลอดไม่เคยห่างกัน หลังจากที่ได้บรรจุเราต้องห่างกันแล้วเวลผ่านไป 1 ปี เขาคนน้นก็มาบอกเลิก ? ทุกวันนี้ผมยังใช้คำว่า รอคอย และยังตั้งคำถามให้ตัวเองเสมอ ว่าทำไมเขาจึงทิ้งเราไป

นานมากแล้ว...ที่เราไม่เคยได้ติดต่อกันเลย...เราเคยคิดว่าเวลา จะทำให้เราลืมเขาคนนั้นได้ แต่..มันไม่เป็นอย่างที่คิดไว้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไร ไม่ว่าอะไรๆ บนโลกนี้จะเปลี่ยนแปลงไปมากสักแค่ไหน แต่สำหรับเราไม่สามารถที่จะลืมเรื่องราวของเราได้เลย ..ความรัก ไม่มีเหตุผล คงเหมือนกับเรา..ที่ไม่มีเหตุผลเหมือนกัน วันนี้เราคิดถึงเขาคนนั้น...ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความว่างเปล่า ไม่มีเขาเคียงข้าง แม้เวลามันจะผ่านมาเนิ่นนาน แต่กับเรามันเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ภาพของเรากับเขาและลูก ที่ ๆเราเคยอยู่ด้วยกัน เพลงที่เราเคยฟังร่วมกัน หนังเรื่องเดิมที่ชอบดู ทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง มันยังอยู่ในความทรงจำของเราเสมอมา ... เราแค่อยากรู้ว่าวันนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง สุขสบายดีอยู่หรือเปล่า แล้วเธอเคยคิดถึงเราบ้างไหม เราแค่หวังว่าสักวัน ... อาจจะมีช่วงเวลาที่เราได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ความรักไม่เคยทำร้ายใคร เช่นเดียวกับเรา..ก็ไม่อยากทำร้ายใครเหมือนกัน ถ้าความรักที่เรามีให้กับเธอ มันจะต้องทำให้ใครเดือดร้อน เราก็ขอรักเธออยู่อย่างนี้ตลอดไปดีกว่า

ไม่ผิดที่เธอคนนั้นทิ้งเราไป...เพราะใครๆ ก็ย่อมอยากเลือกสิ่งที่ดีให้กับตัวเอง เธอก็คงเช่นกัน ไม่เคยโทษใคร ถ้าผิดคงผิดที่เราที่ยังรักเธอไม่มากพอ ไม่มากพอที่จะทำให้เธอคนนั้นอยู่กับเราได้ ในวันนี้เราอยู่อย่างเดียวดาย ไม่มีใครแม้กระทั้งลูก...ถ้าเพียงเธอจะรับรู้ได้บ้าง ว่ายังมีเราที่อยู่บนโลกใบนี้อีกคน เราก็ดีใจแล้ว ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเป็นช่วงที่เรามีความสุขที่สุด .. แม้มันจะผ่านช่วงเวลานั้นไปแล้วก็ตาม.. ขอให้เธอมีความสุขกับชีวิตที่เธอเลือก มีความสุขกับสิ่งที่เธอหวัง..ส่วนฉันจะเก็บเธอไว้ในความทรงจำของของฉันตลอดไป... และสักวันถ้าฉันทำใจได้เราอาจจะได้เจอกัน.. ที่รักฉันรักเธอเสมอ.....

*******//***************//*********//*********

ฉัน … ยังยืนอยู่บนพื้นที่เก่า ๆ

ยังคงมองเห็นเงา ของสองเราเสมอ

ยังมีรักเดิม ๆ … ให้เธอ

ยังคงมีน้ำตาเอ่อ … ทุกวัน

เธอ … ก้าวสู่โลกใบใหม่ๆ

และมีความสุขมากมาย กับโลกใบนั้น

จะรู้บ้างไหม … ว่าคนเก่า ๆ ยังเจ็บอยู่หลายร้อยพัน

เพราะวันเวลาที่ผ่านไปแต่ละวัน..

ฉัน … ก็ยังรักเธอ ตราบเท่าทุกวันเหมือนเดิม

สักวันผมจะกลับมา ทุกวันนี้ผมบาดเจ็บเหลือเกินยากที่จะเยียวยา