สวัสดีครับท่านอัยการชาวเกาะ

อยากฟังท่านร้องนะ ร้องให้ฟังหน่อยดิ (ไม่ร้องโกรธ..... ไม่ใช่เพื่อนไม่ขู่ไม่ขู่นะ แฮ...)

ผมก็นึกถึง คุณครูพา ไชยเดช ครับ (ท่านจาก คณะเราชมพูและม่วงไปแล้วครับ)

นึกถึงไม้เรียวของท่าน

นึกถึงการ่อนจานในโรงอาหาร

นึกถึงวิธีการสอนพิชคณิตให้นักเรียนจำนวนเป็นร้อยในห้องประชุม

และนึกถึงคุณครูหลายๆท่านที่บรรจงปรุงแต่งให้ผมยืนอยู่ในสังคมได้อย่างทุกวันนี้

คุณครูทุกท่านในสายตาผมไม่ใช่เรือจ้างครับ แต่

คุณครูคือ เทวดาและนางฟ้า ที่ดลให้ผมเป็นผมครับ